Haags onvermogen geluk bij ongeluk

Het lukt Den Haag maar niet om de zaak van de pelsdierhouderij geregeld te krijgen. Dat is aan alle kanten schrijnend, maar er zit ook een mooie kant aan.Pelsdierhouders hebben een florerende bedrijfstak. Een meerderheid van de Tweede Kamer vindt deze echter onethisch. Bont is overbodige luxe en pelsdieren zouden niet geschikt zijn om in gevangenschap te houden. Het is een nogal arbitrair standpunt. Een categorisch verbod blokkeert elke mogelijkheid om aan mogelijk terechte bezwaren tegemoet te komen.Al jaren is er een politieke meerderheid voor afschaffing, maar het lukt steeds niet om de zaak echt te regelen. Nederland blijkt zo in de praktijk een haast onbestuurbaar land. In dit geval is dat een geluk, want afschaffing van een hele economische sector om discutabele redenen is geen voorbeeld van goed bestuur.Het discussiepunt tussen Eerste en Tweede Kamer is de schadeloosstelling. Enkele tientallen miljoenen zijn gereserveerd voor een sloopregeling. Te weinig, vinden tegenstanders van het verbod, en de Eerste Kamer. Meer is niet nodig, aldus de Partij voor de Dieren. Die vindt dat deze ondernemers al jaren konden aan zien komen dat ze verboden zouden worden, en daar op in hadden kunnen spelen. Het moet niet gekker worden. Wetgeving telt pas als ze af is. Pas dan is het democratisch besluitvormingsproces voltooid.