‘Gure wind voor boeren uit Brabant en Brussel’

In Brabant is de beer los. De provincie stelt voor de duurzaamheid te versnellen. De gevolgen zijn onbegrijpelijk voor de boer. Er zullen extra boeren moeten stoppen door de aangescherpte regels.Daartegenover staat dat de totale omvang van de veestapel gelijk mag blijven. Dus net zoveel varkens, kippen en koeien als nu. Dat betekent veel meer grote bedrijven. En dat is strijdig met de maatschappelijke tendens, die juist het aantal grote bedrijven wil beperken. Uiterst merkwaardig. Het duurzaamheidprogramma van Brabant verarmt boeren, waardoor er meer moeten afhaken. Hetzelfde programma zorgt ervoor dat de bedrijven sterk groter worden. Wie dit nog begrijpt, mag het zeggen.Korten op landbouwbudgetEen andere gure wind komt uit Brussel. De voorzitter van het Europese Parlement, de Italiaan Antonio Tajani, wil fors korten op het landbouwbudget. Hij gebruikt daarvoor harde cijfers. De Europese Landbouw levert maar 2% van het bruto Europees product. Ze krijgen echter 40% van het totale Europese begrotingsbudget. Tajani vindt dat onverantwoord en pleit ervoor dit geld voor een belangrijk deel te besteden aan veiligheid, immigratie, jeugdwerkloosheid en klimaatverandering.Kortom, er wordt geknabbeld aan onze rechten op gelden uit de Landbouwbegroting van de EU. We kunnen onze borst maar natmaken voor het nieuwe Landbouwbeleid in 2020. Het is ook de vraag of er voldoende verzet komt tegen deze gedachtekronkels. Onze eigen LTO-voorzitter Calon heeft al gezegd dat hij een voorstander is van het afschaffen van landbouwsubsidies. Daarmee hebben we Nederland monddood gemaakt.‘Boeren worden naar de rand van de samenleving geduwd’Het zal dus moeten komen van onze collega’s uit Duitsland en Frankrijk. Daar zijn de boeren nog wel eensgezind en durven als het nodig is een vuist te maken.De Nederlandse situatie is zorgelijk. Boeren worden naar de rand van de samenleving geduwd. Er wordt gemeentelijk, provinciaal en landelijk over ons beslist en niet met ons. Om van Brussel maar even niet te spreken. Daar hebben we helemaal geen invloed.‘We hebben een strijder minder in Brussel om voor onze belangen op te komen’Vooral niet omdat ons boerenstemmen-kanon Annie Schreijer-Pierik zich heeft verslikt in een bonnetjesaffaire. Ze krijgt ongeveer € 4.300 per maand aan onkostenvergoeding. Daar moest ze bonnetjes voor inleveren, maar als enige CDA‘er weigerde ze. De bonnetjes die ze had mieterde ze in de prullenbak. Ze heeft als rechtgeaarde boerin een hekel aan regeltjes en bonnetjes. Vooral als het geld kan gaan kosten.Er ontstond rumoer over en dus haalde Annie bakzeil. Ze gaat nu wel bonnen inleveren. Met deze rel heeft ze zich als geloofwaardig Europarlementariër wel onmogelijk gemaakt. En dus hebben we een strijder minder in Brussel om voor onze belangen op te komen. Beetje dom van Annie.