‘Geen woorden meer aan dierenactivisten vuil maken’

Wat mij betreft gaan we geen woorden meer vuilmaken aan de organisatie van de activisten, zegt Joost de Rooij.Gelet op hetgeen er vorige week in Boxtel is gebeurd, kan ik in deze column niet aan een opmerking over die activisten voorbijgaan die op klaarlichte dag een varkensbedrijf bezetten. Op zich voel ik er eerlijk gezegd niet veel voor om er iets over te zeggen. Daarmee speel je de activisten juist in de kaart. Want dat is immers precies wat ze willen: aandacht. Hoe meer aandacht hoe beter. Aandacht hebben ze ook gehad, in binnen- en buitenland zelfs. Ik heb me er afgelopen week al genoeg druk en vooral ontzettend kwaad om gemaakt. En uiteraard ook hartelijk om gelachen. Ik heb de filmpjes en foto’s van omver geworpen auto’s aan mijn zoon laten zien: “Dat krijg je ervan als je boeren kwaad maakt.” En ja, dan voelde ik trots.Veel media-aandachtHet is natuurlijk al sneu genoeg, dat een stel werkloze wereldverbeteraars op deze manier aandacht vraagt en krijgt voor hun boodschap. En ik ben me ervan bewust dat ik daar met deze column nu ook aan meedoe. En eigenlijk is in de vak- en dagbladen, Tweede Kamer, internet, opiniestukken en social media alles al gezegd, over en weer. Van huisvredebreuk tot de Brabantse dialoog, van YouTube tot Pauw, van veterinaire risico’s tot dierenwelzijn, van Ferdinand Grapperhaus tot Esther Ouwehand en noem het verder allemaal maar op. Grote stap te verAls ik zou schrijven wat ik écht voel en denk, zou deze column wellicht als ‘oproep tot geweld’ niet geplaatst worden. Maar ik kan en wil de stalbezetting in Boxtel ook niet helemaal onbesproken laten. Want inderdaad, het zit hoog bij mij. Heel hoog. Ook voor activisten geldt dat zij gewoon van andermans spullen af moeten blijven. En al helemaal uit andermans huis en stallen blijven. Dat gaat een grote stap te ver. De rest is bijzaak, het motief, de aard van de actie, et cetera. Maakt het allemaal onnodig ingewikkeld. We geven hen niets meer, zelfs hun naam nietMeer hoeft er wat mij betreft ook niet meer over gezegd te worden, in ieder geval over die organisatie van activisten zelf. Wat mij betreft gaan we dáár geen woorden meer aan vuilmaken en doen we er hetzelfde mee als de premier van Nieuw-Zeeland, Jacinda Ardern, deed met de schutter van Christchurch: we geven hen niets meer, zelfs hun naam niet.Orde van de dagEn de sector gaat gewoon over tot de orde van de dag en doet waar ze het beste in is. Het boerenbedrijf runnen. Het beste van de wereld. Dus als jullie activisten dan toch zo nodig de wereld willen verbeteren, begin dan waar het het hardst nodig is, en eindig waar het het best voor elkaar is. In Nederland dus. Dan zien we jullie ergens na 2060 wel weer.