Friese acteur Freark Smink: ‘Ik raakte mijn boerentrots kwijt’
Boerenzoon, acteur en toneelschrijver Freark Smink ging op zoek naar de veranderingen in de landbouw op basis van zijn eigen levensgeschiedenis. Dat leverde het stuk Boer ben ik! op, een theatervoorstelling van Pier21. Smink voerde het stuk vele keren in het Fries op. Nu is de tekst vertaald naar het Nederlands.
Freark Smink: “Ik vind het belangrijk dat de buitenwereld beseft hoe boeren in het leven staan en waar ze mee worstelen.” – Foto: Anne van der Woude
Hij is dat gevoel van trots kwijtgeraakt. Freark Smink (75) is de oudste zoon uit een gezin van negen kinderen. Hij loopt als kleine jongen fier rechtop, want boeren zorgen voor het voedsel. Boeren spelen een belangrijke rol in de wereld. Daar is hij vast van overtuigd. Boeren doen ertoe, en dat wordt in de jaren van zijn jeugd in het Friese Gaasterland ook gezien. Hij hoort bij die selecte groep.Uiteindelijk wordt hij geen boer, hij heeft er simpelweg niet de goede genen voor. Het goed omgaan met koeien ligt hem niet. Hij heeft een hekel aan de lucht van mest en aan vliegen. Twee van zijn broers nemen het bedrijf over. Zij zijn boer in hart en nieren.Die boerentrots van vroeger, het verdwijnt langzaam maar zeker. Veel later woont hij tussen de boeren, kijkt uit over de weilanden. Na vijftien jaar komt hij erachter dat de weidevogels wegblijven, er geen bloemen meer in het gras staan. Het is stil op het Friese platteland. De intensieve landbouw heeft daar veel mee te maken, denkt hij. Wat is er in vredesnaam in de agrarische sector gebeurd, vraagt hij zich af. Hoe is het mogelijk dat hij weerzin heeft gekregen tegen de landbouw?
Boeren willen duidelijkheid over de vraag of ze nog bestaansrecht hebben. Als boerenzoon snap ik dat heel goed
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
De opmerking "Het is stil op het Friese platteland. De intensieve landbouw heeft daar veel mee te maken" lijkt mij niet de juiste benadering. Ik heb nog nooit minder mensen op het land gezien dan in Grootschalige Mechanische Landbouw gebieden, Het eerste wat mij als Nederlandse boer opviel rijdende door Noord Frankrijk was de Leegte, eindeloze vlaktes zonder menselijke activiteiten, later tijdens mijn werk ontdekte ik dat de moderne landbouw behoefte heeft aan grote eindeloze vlaktes om de modene machines in te zetten met een minimum aan mensen. Koeien op stal en landwerk met minimale mensen die staat of valt met Arbeidsorganisatie en aan en afvoer producten (zaaien en oogsten uitgedrukt in enkele uren per ha/jaar. Dus hiermee is volgens mij aangetoond dat niet arbeid intensivering maar extensivering de reden van een doods en leeg platteland zijn.Ik weet wel dat de Randstedeling graag zijn anti intensivering wil rechtvaardigen door alles wat in hun beleving negatief is.