“Europese eiwitstrategie moet zich richten op veredeling’

De vraag naar eiwitten zal wereldwijd verder stijgen.Naast de EU, importeert ook China steeds meer plantaardige eiwitten vanuit Latijns-Amerika. Daarnaast kennen we allemaal de discussies omtrent ontbossing en milieu. Initiatieven zoals de ‘Ronde Tafel voor Verantwoorde Soja (RTRS)’ zijn om die reden gestart. Dit najaar komt de Europese Commissie met een Europese eiwitstrategie om ook in de toekomst over voldoende duurzaam geteelde eiwitten te beschikken.Rendabele maisteelt door veredelingSamen met mijn collega’s hebben we nu al een rapport geschreven, die zich richt op de teelt van eiwithoudende gewassen in de EU. Voor mij is het erg belangrijk dat de focus komt te liggen op meer onderzoek (naar bijvoorbeeld grasraffinage) en veredeling. Voor de Nederlandse boer is het risico van telen van eiwithoudende gewassen nog te groot. Het oogstmoment is te laat en het saldo te laag. Door het veredelen van de maïsplant hebben we de oogstdatum kunnen vervroegen en de opbrengsten kunnen verviervoudigen. Daarmee is ook in Nederland de maisteelt rendabel geworden.
_{Blog gaat verder onder de tweet.}Van oorspong was maïs verbouwen in Nederland ook niet rendabel. Door veredeling nu wel. Willen we als EU meer zelfvoorzienend zijn op eiwitrijke grondstoffen, dan moeten we ons richten op de veredeling van eiwitrijke gewassen. Vanochtend zijn mijn amendementen daarop aangenomen. pic.twitter.com/BQzNa84eQB— Jan Huitema (@jhuitema) 20 maart 2018Politieke meerderheidDitzelfde moet gebeuren met eiwithoudende gewassen, wil de EU meer zelfvoorzienend zijn. Ik hoop van harte dat onder het mom van meer eiwitproductie er een politieke meerderheid ontstaat om ook nieuwe veredelingstechnieken (zoals Crispr-Cas) in Europa toe te staan. ‘Een duidelijke langetermijnvisie is cruciaal’Europees landbouwbeleidTen tweede zou als duw in de rug het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) kunnen helpen. Eiwithoudende gewassen kunnen nu al worden ingezet als vergroeningsmaatregel. Echter, door het onlangs ingestelde verbod op het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, is deze optie veel minder interessant geworden. Ik snap dat het voor NGO’s gek klinkt om binnen de vergroening gewasbeschermingsmiddelen te gebruiken, maar een pragmatische insteek zou helpen voor het uiteindelijke doel: meer eiwitteelt in Europa. Een andere negatieve uitwerking van het aanpassen van de vergroeningseisen is dat het beleid van de EU minder vertrouwd wordt. Boeren, loonwerkers, kwekers willen best investeren in nieuwe machines en veredeling, maar als ze het gevoel hebben dat tijdens het spel de regels kunnen veranderen, bedenken ze zich wel een tweede keer. Een duidelijke langetermijnvisie is daarom cruciaal. ErwtenteeltDe Europese Unie moet inzetten op veredeling en kan binnen het GLB de eiwitteelt een flinke duw in de rug geven, maar het is uiteindelijk de markt die zijn werk moet doen. Door de vroegere McSharry-premie was het voor boeren bijvoorbeeld interessant om erwten te telen. Na afschaffing van die regeling is ook de erwtenteelt nagenoeg verdwenen en daarmee ook de kennis die met de teelt is opgedaan. Het zou zonde zijn als we die fout opnieuw maken!Lees ook: ‘Sojateelt: baat het niet, dan gaat het niet’