En nu niet meer klagen

We hebben gekregen wat we willen. Het CDA is – met dank aan Annie Schreijer-Pierik - weggevaagd en de VVD en PvdA geven de toon aan.Is dat beter voor de boer? Ik betwijfel het. De VVD vindt dat de steun uit Brussel drastisch moet worden verminderd. De markt moet meer nog dan nu de macht krijgen. Dat betekent voor de toekomst minder steun uit Brussel en beperking van het vangnet voor de melkprijs. De PVV is nog radicaler. Die wil bijna afscheid nemen van de EU.

Het past ook in het straatje van de PvdA. Die wil eveneens minder geld uit Brussel voor de boer en het alleen gebruiken als betaling van diensten die de boer verleent voor de maatschappij. Twee verschillende benaderingen, maar ze werpen beiden de boer terug op zijn eigen erf. Terwijl een Europees vangnet toch helemaal niet zo gek is.

Het CDA hebben we laten vallen als een baksteen. Toch jammer, denk ik. Dat was een plattelandspartij. En juist dat platteland heeft het CDA afgeserveerd. Kijk naar Brabant en Limburg. Massaal is men overgestapt op de VVD en de PVV. Voormalige CDA'ers op het platteland moeten dus straks niet klagen als er een kille wind gaat waaien. We hebben er om gevraagd.

Een lichtpuntje vormt de Partij voor de Dieren. Met moeite konden de twee zetels worden behouden. Dat betekent dat de kiezer door heeft dat de clan rond Marianne Thieme onfris opereert. Nog een ronde verkiezingen en ze zijn er niet meer.

Conclusie van deze verkiezing kan niet anders zijn dat we twee keuzes hebben. Of versneld uitbreiden om de laagst mogelijke kostprijs te krijgen of natuurbeheerder of zorgboer te worden. Er komt een tweedeling in de bedrijfsvoering. Deze verkiezing bevordert die ontwikkeling.