Een vrouw op landbouw

Ze heeft er zin in, zegt ze. Sharon Dijksma kijkt er naar uit om als staatssecretaris van Economische Zaken in gesprek te gaan met de agrarische sector. Een vrouw op landbouw.Twintig jaar geleden zou ik daar uit emancipatie-overwegingen heel blij mee geweest zijn. Nu denk ik vooral dat we met een vrouw minder bang hoeven te zijn voor gedonder over declaratiebonnetjes en woonplaatsonzekerheid en belangenverstrengeling en wel-of-niet-relevante-informatie-kennis. Met mannen is dat iedere keer toch een heel gedoe.Sharon lijkt me wel een blijvertje. En ze maakt een goede start: "De agrarische sector is een belangrijke sector, als tweede exporteur ter wereld. Dat wil ik graag behouden, met meer ruimte voor duurzame en innovatieve landbouw."Dat ze niks van landbouw weet, hoeft niet erg te zijn, vindt Sjoerd. Hij denkt dat ze een intelligente vrouw is, die dat vanzelf wel oppikt. Zelf zegt ze dat je als ervaren bestuurder het beste kan functioneren wanneer je ook je oor te luisteren legt bij de sector. Wat ik jammer vind is dat ze steeds praat over sector en (nog) niet over de mènsen in die sector. Als politiek dier heeft ze zelf nooit ervaren hoe het is om een gezinsbedrijf te runnen. Hoe privé en bedrijf met elkaar verweven zijn, hoe regelgeving, prijsvorming, regen, zon en wind van invloed zijn op de bedrijfsresultaten.Gelukkig woont ze in Enschede. Een heel eind van Den Haag. In dat tussenliggend gebied kan ze heel wat bedrijfsbezoeken afleggen om echte kennis op te doen. Een ander voordeel is dat ze in haar onderwijs-staatssecretaristijd vooral verbetering van het taal- en rekenonderwijs centraal stelde. Sharon, spreek de taal van de boeren en maak dat ze een eerlijke prijs krijgen voor hun product, zoals je stelt op de website van de Rijksoverheid. Daar hebben we zin in.