Eén sector, twee meningen

We zijn het in de melkveehouderij standaard met elkaar oneens. Dat blijkt bij de verruiming van het melkquotum. De NMV voelt er niets voor. De LTO wil meer dan de één procent per jaar, die Fischer Boel voorstelt.Beide hebben eigen argumenten. Peter ten Hoeve van de NMV wil niet meer melk om de prijs in stand te houden. LTO zegt bij monde van Siemjan Schenk dat er meer moet worden gemolken om te komen tot een 'zachte landing'. Ook moet productiebeperking ons niet van de wereldmarkt verdrijven. De melkprijs zal uit de markt moeten komen.

Daar ligt het verschil tussen Peter ten Hoeve en Siemjan Schenk. De eerste accepteert nog steeds niet dat de melkquotering verdwijnt. De tweede gaat er vanuit dat het einde in zicht is. Dan moet je op je eigen bedrijf en via de melkverwerkers je plek op die wereldmarkt veilig stellen. Als die nu verloren gaat moet je je straks weer invechten. Dat kost geld en het is lang niet zeker dat het lukt.

De NMV van Peter ten Hoeve gaat uit van een veehouderij met veel regels en beperkingen, geregisseerd door de overheid. Dutch Dairymen Board ondersteunt dit streven vandaag met acties. Siemjan Schenk kiest voor minder regels en een marktgerichte aanpak. Meer de benadering van een ondernemer. Daarbij zullen boer en melkverwerkende organisaties het zelf moeten doen.

Het is echter funest dat de melkveehouderij met twee monden praat. Dat maakt het voor de overheid heel gemakkelijk om te doen wat ze zelf wil. Wordt het geen tijd dat Ten Hoeve en Schenk eens samen een biertje gaan drinken?