Een kruiwagen vol kikkers?

Ze stonden te knijpen met hun ogen en de tranen liepen in dikke strepen naar beneden. Lange witte snottebellen kwamen uit vuurrode neusgaten en dat gecombineerd met triest afhangende oren. Waar moest ik in hemelsnaam beginnen?Het is ruim tien jaar geleden dat ik het bedrijf bezocht waar een heftige IBR-uitbraak plaatsvond, niet ver bij ons vandaan. Het beeld van de doodzieke koeien staat nog steeds op mijn netvlies gebrand. Het maakte voor mij het belang van een bestrijdingsprogramma zoveel duidelijker. Maar op discussieavonden over entcampagnes ging het er altijd zeer emotioneel aan toe in die tijd. Natuurlijk wist ook ik waar oud zeer zat, maar met omkijken red je geen koeien. Het verbaast mij dat wij het zoveel jaar later nog steeds niet weer opgepakt hebben. We lopen achter op ons omringende landen als het om de bestrijding van IBR en BVD gaat.Echt grote slagen in de reductie van het gebruik van antibiotica zullen nu alleen nog gemaakt kunnen worden als we vrij worden van deze twee ziektes, die grote impact hebben op de inkomsten van de boer en de weerstand van de koppel. Maar in je eentje red je het niet. Vrij worden heeft alleen zin als je buren, en hun buren, en hun buren ook meedoen. Alleen gezamenlijk kunnen we de status 10 bereiken en alle exportmarkten openen.Maar ik weet dat het lastig is om iedereen te overtuigen. Dat is ook zichtbaar bij de mazelenuitbraak onder niet gevaccineerde kinderen. Bevindelijk gereformeerden, antroposofen en kritische prikkers hebben allen hun eigen overtuiging. Iedereen is vrij om zijn eigen keuze te maken, maar men moet beseffen dat men dan profiteert van de wél gevaccineerde en dus beschermde omgeving. Uitbraken behoren pas tot het verleden als er sprake is van immuniteit onder alle gevoelige individuen, of als de ziektekiem uitgebannen is.Het wordt tijd dat we de verantwoordelijkheid bij onszelf leggen en niet afwachten tot een programma van bovenaf opgelegd wordt. Dan kunnen de koeien weer ongestoord aan elkaar snuffelen over het hek en zullen we de doelstellingen voor antibioticareductie laten verbleken bij wat werkelijk mogelijk is. Veel bedrijven weten via tankmelk- of bloedonderzoek hoe ze ervoor staan. Vaak is de bestrijding eenvoudiger dan gedacht. En dat is geen utopie. Het is gewoon beginnen.