‘Een giraffe taxeren als een koe’

Mijn buurman betaalde vorig jaar evenveel onroerendezaakbelasting (OZB) als ik. Hij woont in een identiek rijtjeshuis, één deur verder. Daar is niks bijzonders aan. De gemeente heeft in dit geval voldoende vergelijkingsmateriaal om de WOZ-waarde vast te stellen waarop de OZB is gebaseerd: dezelfde bouwstijl, dezelfde straat, hetzelfde tuintje – wat kan er misgaan?

Maar stel dat mijn buurman een bedrijfspand heeft. Geen rijtjeshuis in een Vinex-wijk, maar een loods op een bedrijventerrein of een kantoortje boven een winkel. In dat geval wordt de WOZ-taxatie ineens een stuk ingewikkelder, want hoe bepaal je de waarde van een pand waar nauwelijks mee gehandeld wordt? Waar geen 'vergelijkbare objecten' zijn, behalve in de spreadsheet van de gemeente?

En toch gebruiken gemeenten zo’n systeem. Er móét tenslotte een getal uitrollen – en dat getal wordt dan met een stalen gezicht gepresenteerd als 'de waarde'. Ondernemers kunnen bezwaar maken, maar daar komen vaak veel gedoe en kosten bij kijken. Grote bedrijven huren specialisten in. Kleine ondernemers? Die trekken meestal aan het kortste eind.