‘Een boerin uit duizenden’

Wat fijn om te lezen hoe jonge mensen op een moderne wijze boer worden. Ik bedoel nu Anke Edens-Tamminga die in maatschap met haar vader een nieuwe stal heeft gebouwd. Of liever een koeientuin.Anke is geen standaard boerin die thuis een handje meehelpt. Nee, ze volgt haar vader op als boer. Ze heeft Hogere Landbouwschool gedaan en maakte een scriptie over leefbehoeften van melkgevende koeien. Dat past ze nu in de praktijk toe op de boerderij van haar vader. Haar man zit niet in de maatschap. Die werkt op een verzekeringskantoor. Samen hebben ze drie kinderen.Het enthousiasme van Anke is aanstekelijk. De koeientuin is de opvolger van hun ligboxstal. Ze hoopt dat eind dit jaar de koeien erin kunnen. Een heel koppel. Ze hebben 307 melk- en kalfkoeien en 169 stuks jongvee. Lees ook: Automatisch melken en voeren in de koeientuinHet werk zet ze om met haar vader en twee medewerkers. Het melken vindt plaats met vier robots en straks als de koeientuin klaar is met vijf. Ook zullen ze dan mogelijk fosfaatrechten moeten kopen, omdat ze anders de stal niet vol krijgen. De GVV-referentie is te klein.Voorbeeld van emancipatie en ondernemerschapNiet meer over het bedrijf. Het gaat mij om de totaal andere vorm van ondernemen. Een jonge vrouw die heeft gestudeerd, met een gezin en een man die ’s morgens naar zijn werk op kantoor gaat. Als je dit een generatie eerder had geschreven, werd je uitgelachen. Nu is het een voorbeeld van emancipatie, ondernemerschap en nieuwe wegen inslaan. Een groot bedrijf met aandacht voor de beste levensbehoeften van de koe. Een sociaal verantwoord bedrijf met robots voor het melken en medewerkers die de boel draaiende kunnen houden. Ik maak me er sterk voor dat de familie Edens ook tijd genoeg vrijmaakt om met vakantie te gaan.Het bedrijf van de toekomstIk hoop dat dit bedrijf winst maakt. Daarover krijgen we niets te horen. Dat is jammer. Maar stel dat het rendabel is, dan is dit voor mij het bedrijf van de toekomst. Robots, medewerkers en de boerin en haar man die niet elke dag op elkaars lip zitten. Als hij ’s avonds thuiskomt van zijn werk, hebben ze elkaar wat te vertellen.Natuurlijk wil ik niet zeggen dat iedere boer een kopie van dit bedrijf moet willen hebben. Maar hij zou wel met de eigen keuzes een bedrijf voor de toekomst moeten willen neerzetten, dat sociaal verantwoord is en waar het beste wordt nagestreefd voor melkkoeien.Petje af voor deze boerin.