Duitse vraag naar mestuitrijtechniek explodeert

Bovengronds mest uitrijden loopt ook in Duitsland op zijn einde wegens de vorig jaar ingevoerde vernieuwde mestverordening. Moeilijk voor de telers, maar goed voor de fabrikanten van uitrijtechniek. Fabrikanten kunnen de scherp gestegen vraag niet aan.De vorig jaar van kracht geworden verscherpte Duitse mestverordening zorgt voor een explosief groeiende vraag naar mestuitrijapparatuur. Dat bevestigen diverse instanties, waaronder op de eerste plaats VDMA Landtechnik, de belangenorganisatie van de mechanisatiefabrikanten in de Bondsrepubliek. De belangenbehartiger meldt in de bemestingstechnische sector een groei met een tweecijferig percentage waarbij ‘de trend duidelijk richting de grotere machines gaat’ . Internationaal is het mechanisatiemarktgebeuren daarentegen volgens VDMA Landtechnik middelmatig. De door de vernieuwde verordening aangezwengelde vraag komt de fabrikanten dus goed uit, hoewel zeker niet elk mechanisatiebedrijf mestuitrijtechniek op de plank heeft. Pionier op gebied van NIRSHet bedrijf Zunnhammer, gevestigd in het Beierse Traunreut, is echter gespecialiseerd in dat soort apparatuur. Op de Nederlandse mechanisatiebeurs ATH maakte Sebastian Zünhammer van dit bedrijf gewag van ‘een totale gekte’ op de markt bij de oosterburen. Ondanks de aanwezigheid op de ATH stelde Zünhammer dat zijn bedrijf daarom ook voorlopig geen machines kan leveren aan Nederlandse klanten. “Voor heel 2019 zitten de orderboeken al vol”, aldus de fabrikant. Deze is pionier op het gebied van NIRS-techniek, waarmee de gehaltes in de mest continu worden gemeten; een welkome innovatie voor nu ook, en met name, Duitsland, waar in tegenstelling tot Nederland drijfmest veelal nog bovengronds wordt uitgereden. _{Tekst gaat verder onder foto}In Duitsland wordt mest drijfmest veelal nog bovengronds uitgereden - Foto: Anne van der WoudeAanscherping mestbeleidDe verscherpte mestverordening ten spijt is daar volgens de Landbouwkamer van Nedersaksen namelijk nog geen eind aan gekomen. Vakgebiedsleider Harm Drücker van deze semi-overheidsinstantie: “In principe is het zo dat op individueel bedrijfsniveau nog steeds veel drijfmest breed wordt uitgereden. Maar aangezien breedverdelers in 2020 op graanpercelen en in 2025 op grasland op grond van de mestverordening niet meer mogen worden ingezet, begint men nu toch wel het roer om te gooien.” Overigens geldt zelfs na 2020 nog een uitzondering, namelijk op gemaaide graanpercelen, waar op de stoppels nog steeds ouderwets mag worden ‘gegierd’, mits de mest na maximaal 4 uur wordt ingewerkt. LoonwerkersDe noodzakelijke investeringen in modernere, dat wil zeggen emissiearmere, uitrijtechniek worden volgens Drücker door de middelgrote en kleinere boeren overgelaten aan de loonwerkers, temeer daar ook de tanks meestal worden vervangen. Een factor hierbij is dat het aandeel gepachte percelen is gegroeid, waardoor de hele mestlogisitiek een grotere rol is gaan spelen, legt Drücker uit. De Landbouwkamer organiseerde afgelopen zomer een velddemonstratie waar in totaal niet minder dan 41 uitrijtechnieken te zien waren. Er kwamen 1.200 kijkers op af. De Duitse mestwetgeving moest worden aangepast om aan de emissienormen van de EU te voldoen. De aanscherping werd zo lang uitgesteld dat de Europese Commissie zich gedwongen zag om naar het Hof van Justitie te stappen. In hoeverre de Europese scheidsrechters in Luxemburg tevreden zijn dat de zaak inmiddels wel normconform is, valt nog te bezien. De vernieuwde Duitse verordening betekent afgezien van emissiearme aanwendig ook dat een bedrijf een boekhouding moet bijhouden over wat er aan mest in komt en uit gaat. Deze mestboekhouding gaat in het Duits onder de naam ‘Stromstoffbilanz’ of ook wel – ietsje populairder – ‘Hoftorbilanz’ (‘bedrijfspoortbalans’).