Dikke buik, hoezo rustig aan?

Zwangeren met een werkgever worden flink in de watten gelegd. Ze moeten het vooral heel rustig aan doen. Maar hoe doe je dat als boerin zijnde?Als zwangere vrouw heb je een aparte status. Vooral zodra De Buik begint te bollen. Ineens houdt men de deur voor je open, ineens is men voorzichtiger met je. Het is immers niet niks, zo’n zwangerschap.

Om zowel de moeder als het ongeboren kind te beschermen tegen overijverige werkgevers, is er een hele lijst aan wettelijke regels. De zwangere mag bijvoorbeeld geen fysiek zwaar werk doen.
Mooie regel, want onderzoek heeft uitgewezen dat zwangeren die toch fysiek zwaar werk doen, 30 procent meer kans hebben op een kind met een laag geboortegewicht. Dat wil zeggen: minder dan 2,5 kilo.

Maar wat als je boerin bent? Is het dan vol te houden om thuis in alle rust je bevalling af te wachten? Want die rust is vaak ver te zoeken. Om de haverklap komt er wel iemand binnenvallen met een vraag: Waar is Jan? Is de veearts al gebeld? Hoe laat komt de vertegenwoordiger ook alweer? Is die rekening al betaald?

Vaak is er even een paar extra handen nodig. Even helpen met pinken omweiden, even helpen met biggen blikken, even dit, even dat. Dat is allemaal geen zwaar werk, maar van rustig aan doen komt het zo niet echt. Er zijn trouwens ook boerinnen die tot de laatste dag in de melkput staan, rondzeulen met volle emmers melk of biggen castreren. Dat lijkt me wél onder fysiek zwaar werk vallen.

Zelf hebben ze er geen last van, zeggen ze. Stilzitten is niks voor hen en tja, bedrijfshulp inhuren is ook zowat. Ook al zijn veel boerenbedrijven ervoor verzekerd, er in geval van zwangerschap ook echt gebruik van maken is een tweede.