‘De wondere wereld van de aardappel’

Moderne technieken kunnen aardappelen beter bestand maken tegen ziekten. Teleurstellend is dat niemand het over de smaak van de aardappel heeft.Een paar jaar geleden presenteerde Marcus Bijloo, aardappeladvocaat te Middelharnis, op de Actualiteitendag Agrarisch Recht het filmpje Power to the Pieper. Erg leuk, met de boodschap: de aardappel is al honderden jaren super voedzaam! Met de waarschuwing: “de aardappel is niet geschikt voor in je geitenkwark”. Ik moest aan dit filmpje denken toen ik in Boerderij een artikel las over ‘de moeizame zoektocht naar een betere aardappel’. Enkele termen: “de hybride veredeling van diploïde aardappelen”, “homozygote ouderlijnen”, “tetraploïde aardappelen”. En het gaat natuurlijk ook over Crispr-Cas. “Daarbij wordt heel gericht een miniem stukje van het genoom van een plant bewerkt, waardoor gewenste eigenschappen ontstaan of ongewenste eigenschappen worden onderdrukt.” Resistenties tegen phytophthoraIk vind het allemaal heel knap, maar zin in aardappelen krijg ik er niet echt van. Wat is dan een betere aardappel, volgens het artikel? Wat zijn de uitdagingen? Er zijn grotere hectareopbrengsten nodig, de beschikbaarheid van chemische gewasbeschermingsmiddelen neemt af en het gebruik van meststoffen staat onder druk. Er moet dus een aardappelplant komen die daar tegen kan. Ook kunnen moderne technieken aardappelen beter bestand maken tegen ziekten. Er moet dus ook veredeld worden op resistenties tegen phytophthora, aaltjes en het Y-virus. Nog steeds heel knap allemaal, maar zin in aardappelen krijg ik er nog steeds niet van. Smaak aardappelenWat ik eigenlijk wel teleurstellend vind is dat helemaal niemand het over de smaak van de aardappel heeft. Waarom wordt al die knappe techniek niet gebruikt om daar eens aan te sleutelen? Volgens mij waren de aardappels vroeger veel lekkerder. Ik denk nog wel eens aan de Dore’s die mijn vader in zijn grote tuin teelde. Om te smullen, daar hoefde je helemaal niks op te doen en toch was je bord zomaar leeg. Hoe kan het dat de Dore’s van tegenwoordig die smaaksensatie niet meer oproepen? Het zijn niet dezelfde aardappels, volgens mij. De smaak is eruit veredeld. Ik heb nu zelfs kleinkinderen die spruitjes niet vies vindenVolgens een aardappelhandelaar die ik ken, klopt dat niet en wordt mijn oordeel beïnvloed en gekleurd door nostalgie, een verlangen naar het verleden, toen alles beter was. Dat kan ik natuurlijk niet uitsluiten, maar zolang er in de veredelingsbranche geen aandacht voor smaak is, althans niet zichtbaar, geef ik mijn opvatting niet op. En ik heb altijd het voorbeeld van de spruitjes nog: daar is wel aandacht voor smaak. Die worden steeds minder bitter. Ik heb nu zelfs kleinkinderen die spruitjes niet vies vinden! Dat klopt toch niet, spruitjesveredelaars? Telkens als men mij voor het avondeten vraagt: wil je pasta, rijst of aardappels, kies ik voor de aardappel. Vind ik veel lekkerder. Nog wel…