De vorm kwijt

Mijn oma was een meesterkokkin. Heel graag ging ik bij haar kippenpootjes eten, die nooit ergens anders zo lekker hebben gesmaakt. En ook de toetjes waren altijd een feest. Overheerlijke zelfgemaakte griesmeelpudding met abrikozen uit zo’n ouderwetse puddingvorm met van die bogen. Ik kon er mijn vingers bij aflikken.Met grote verbazing lees ik dan ook dat Mona het alleenrecht op de puddingvorm probeert te claimen door een kort geding aan te spannen tegen De Natuurhoeve. Herinner ik mij ook niet de Jolly pudding in eenzelfde puddingvorm uit de jaren ’70? Ik vraag me af of Mona toen al bestond.

En waar gaat het eigenlijk over? Binnen het enorme toetjesschap is De Natuurhoeve slechts een kleine speler. Zeer doordacht hebben zij juist een afwijkende beker ontwikkeld die toch herkend wordt als puddingbeker. Toch huurt FrieslandCampina peperdure advocaten in, in een poging ze uit het schap te werken.

Enorme bedragen zijn gespendeerd om de alleenheerschappij te herstellen, want de marges op toetjes zijn groot en het steekt natuurlijk dat De Natuurhoeve aan onze grootste grootgrutter onder private label levert. De in merkenrecht gespecialiseerde advocaten van FrieslandCampina maken er dan ook een groot circus van in de zaak die dient van 9 uur in de ochtend tot ver in de middag. De rechter is echter niet onder de indruk van de poppenkast en oordeelt in het voordeel van De Natuurhoeve dat de bekers duidelijk afwijken. In hoger beroep gaan zou dan ook helemaal geldverspilling zijn.

Beter had FrieslandCampina geld kunnen injecteren in haar verliesgevende tak. Het overgrote gedeelte van de melk wordt nog altijd verwerkt tot kaas. En dat het niet handig is om al je kaaspakhuizen aan één bedrijf te verkopen kan iedere simpele boer nog wel vertellen. Die kaas moet eenmaal gerijpt toch een keer terug gekocht worden. Daar wordt natuurlijk geen winst op gemaakt. Maar dat hebben de hoge heeren van FrieslandCampina anders gezien. Jammer. Zij waren bij het nemen van deze beslissing even hun vorm kwijt. Nu moeten ze hun wonden likken, dat smaakt een stuk minder lekker dan zo’n puddinkje.