‘De boer en zijn deel van de supermarktprijs’

In een advertentie moet zowel de supermarktprijs als de boerenprijs gepubliceerd worden, vindt Hanna.“Ik voel er wel voor”, zegt Hanna. “Zet elke week maar een heldere advertentie in de krant met van een paar producten de prijs. Die in de supermarkt en de prijs die de boer beurt. Elke week een paar duidelijke producten, zodat de consument overtuigd raakt van het feit dat de boer te weinig beurt.”‘Oneerlijke handelspraktijken’Dit naar aanleiding van de discussie die hierover wordt gevoerd. Minister Schouten voelt er voor. De Tweede Kamer ook. Die noemen het zelfs oneerlijke handelspraktijken. D66‘er Tjeerd de Groot, tot vorig jaar directeur van de NZO, bekijkt het op Europees niveau.Typisch weer zo’n politiek onderwerp, waar men de boer mee paait omdat het geen geld kostHij vindt de lijst met maatregelen, die men daar wil invoeren, te beperkt. Die gaat vooral over betalingstermijnen en contractvoorwaarden, die niet eenzijdig mogen worden opgezegd. Die moeten gelden voor heel Europa. Maar niets over een eerlijke prijs en een verdienmodel. Typisch weer zo’n politiek onderwerp, waar men de boer mee paait omdat het geen geld kost.Hoe maak je de vergelijking?“Hoe wil jij dat dan doen?”, vraagt Hans aan Hanna. “Om bij ons eigen product te blijven, melk, welke prijzen moet je dan noemen? Je maakt van melk immers van alles. Boter, kaas, poeder, koffiemelk en ga maar door. In de winkel kun je dat nooit met de melkprijs die wij krijgen vergelijken.”Zo vaak, dat bij de consument doordringt: die boer krijgt echt veel te weinig“Je moet het heel simpel houden”, zegt Hanna beslist. “Je publiceert gewoon wat een liter volle melk in de winkel kost en zet de boerenprijs daarachter. Datzelfde doe je met uien. De winkelprijs en dat wat de akkerbouwer krijgt. Nog een vergelijking van tomaten en dan de week daarop weer een drietal nieuwe producten, die aanspreken. Zo vaak, dat bij de consument doordringt: die boer krijgt echt veel te weinig.”In de tussenhandel blijft ook veel aan de strijkstok hangenHans is niet overtuigd: “Je zet je dan in feite af tegen de supermarkt. In de tussenhandel blijft ook veel aan de strijkstok hangen. Die noem je niet, maar de zwarte piet komt alleen op het bordje van de super.”“Die redt zich er wel mee. Het gaat mij om het doel de consument te overtuigen dat we te weinig krijgen. En dat doel heiligt de middelen”, rondt Hanna triomfantelijk af.