Concurrentie in de politiek komt vooral uit eigen fractie

Politici kunnen elkaar binnen de fractie de tent uitvechten, maar buiten de eigen gelederen lijken de verhoudingen vaak heel goed.Soms lijkt het alsof politici elkaar de tent uitvechten. Deze zomer staat in het teken van het vertrek van Femke-Merel van Kooten-Arissen bij de Partij voor de Dieren en het royement van Henk Otten als lid van Forum voor Democratie. In de afgelopen weken gaf Van Kooten-Arissen aan dat haar partij zich in haar ogen niet druk genoeg maakte voor mensen-dingetjes. Bij Forum voor Democratie bleef de affaire Otten lang doorsmeulen.Niet nieuwDat politici hun eigen politieke richting kiezen is niet nieuw. Eerder zagen we onder andere Geert Wilders, Rita Verdonk, Hero Brinkman, Tunahan Kuzu en Jacques Monasch met meer of minder succes het eigen politieke nest verlaten. Zo’n afslag kan gebaseerd zijn op een afwijkende politieke koers, maar die kan ook te maken hebben met de soms moordende concurrentie binnen een politieke fractie.Onderlinge concurrentieKamerleden voelen – zeker als het gaat om de vraag wie op welk dossier het woord mag voeren – altijd concurrentie van hun partijgenoten. Wie als nieuwkomer een fractie binnenkomt, kan niet automatisch het dossier overnemen van degene die de Kamer heeft verlaten. De interessante of meest in het oog springende onderdelen van de vrijgekomen portefeuille zijn meestal al verdeeld. De landbouwwoordvoerders van de andere partijen, dat zijn de collega’sDie onderlinge concurrentie binnen de fractie is voor Kamerleden lang niet altijd prettig. Een oud-Kamerlid en landbouwwoordvoerder zei ooit dat je eigen fractiegenoten niet je collega’s zijn, maar je concurrenten. De landbouwwoordvoerders van de andere partijen, dat zijn de collega’s.Collegiale sfeerLandbouwwoordvoerders voelen de concurrentie niet als ze in commissievergaderingen het debat aangaan met hun politieke tegenstanders. Terwijl de buitenwacht zou verwachten dat politieke tegenstanders elkaar ook buiten de politieke arena naar het leven staan, blijkt dat in de praktijk niet zo te zijn. Bram van Ojik (Kamerlid voor GroenLinks) vertelde een paar weken geleden in Trouw dat de collegiale sfeer in het parlement goed is.Politieke verschillenTerwijl zijn eigen fractiegenoten druk waren met hun eigen dossiers, werd hij door Kamerleden van andere partijen geholpen: “Ik moest bij GroenLinks als nieuwkomer landbouw doen omdat niemand anders dat wilde. Ik wist er echt niets van. De landbouwwoordvoerders van andere partijen waren boeren en gingen mij allemaal helpen. Dat ik van GroenLinks was en er in hun ogen idiote opvattingen op nahield over inkrimping van de veestapel, verhinderde hen niet om heel aardig te doen. Die sfeer is eigenlijk altijd gebleven.”Jaco Geurts en Esther Ouwehand kunnen goed met elkaar overweg, ook al zullen politieke verschillen een al te nauwe persoonlijke relatie in de weg staan. Of zoals Geurts ooit tegen Ouwehand zei: “Een huwelijk zal het nooit worden.” - Foto: Roel DijkstraVan Ojik praat over een verleden van 10 jaar terug. Maar ook nu zijn de onderlinge verhoudingen goed, ook al zullen politieke verschillen uiteindelijk al te nauwe persoonlijke verhoudingen in de weg staan. Of zoals CDA’er Jaco Geurts ooit tegen Esther Ouwehand (Partij voor de Dieren) zei: “Een huwelijk zal het nooit worden.”