Castorbonen

Twijfels rijzen bij onderzoek naar biodiesel uit hoogwaardige bonen.Ik ben deze dagen in Mexico, samen met 39 studenten en met onze Mexico-expert dr. Peter Druijven. Hij weet veel van muziek, ik niet. Dus kan ik op dat vlak veel van hem leren. Er worden in Mexico ballades gezongen, corridos. Oppervlakkig luisterend gaan ze over landbouw. Bij nadere beschouwing blijkt elk landbouwproduct dat bezongen wordt voor een aspect van de handel in verdovende middelen (narco) te staan.Er is echter meer dan narco in Mexico. Het thema van onze reis is ‘energie’. We zijn bij het ministerie van energie geweest, bij windmolenparken en bij een universiteit die veel onderzoek doet naar alternatieve energie: naar de sterkte van wieken van windmolens, naar de relatie tussen warmte en de productiviteit van zonnecellen en naar biodiesel uit castorbonen.Castorbonen zijn van oudsher bekend van de TT in Assen, waar Castrol vroeger hoofdsponsor was. Uit castorolie kun je hoogwaardig smeermiddel maken. Je kunt er ook laxeermiddel uit maken, maar dat hebben we niet nodig met 39 studenten die geregeld verkeerd eten binnenkrijgen. Ook wordt de boon gebruikt in de farmaceutische industrie. Het schroot dat na persing van de castorboon overblijft, is megagiftig. Er zit ricine in. Op internet circuleren verhalen dat bioterroristen ricine willen gebruiken om de mensheid uit te roeien.Het meest verbazende voor mij was wel dat een boon die hoogwaardige olie kan leveren, ingezet wordt voor de productie van biodiesel. Het eindproduct heeft ook nog eens allerlei handicaps. Zo kan een dieselmotor geen zuivere castor-dieselolie aan, het is alleen geschikt voor bijmenging. Het schroot is ook nog eens zo giftig dat het zonder verdere trucs ongeschikt is als veevoer. De beste aanwending is als grondverbeteraar. Productie van biodiesel is kostentechnisch een lastig verhaal. Met een waardeloos restproduct wordt het nog moeilijker. Maak er dan toch maar liever laxeermiddel van.