Burger geen heilig boontje

Burgers zijn vaak kwistige gebruikers van glyfosaat. Dit bedreigt de waterkwaliteit.Een opmerkelijk initiatief kwam er deze week van het Oost-Brabantse waterschap Aa en Maas. Het schap roept burgers op een beetje zuinig aan te doen met onkruidbestrijder glyfosaat. ‘Veel burgers spuiten hun stoepje schoon met glyfosaat...’, zo begint de mailing. Van dat stoepje spoelt het spul makkelijk weg naar het riool. Vervolgens komt het via de zuiveringsinstallatie in het oppervlaktewater, in dit geval de Maas. En die bevat veel te veel glyfosaat. Het kritieke punt waarbij de inname van drinkwater in de Biesbosch onmogelijk wordt, nadert zelfs.

Dat is natuurlijk heel ernstig. Maar voor boeren zit er op een bepaalde manier ook een aardige kant aan. Zij zijn nu eens niet de boosdoener. De landbouw is weliswaar de grootste gebruiker van glyfosaat, maar de uitspoeling is veel minder dan die vanuit de bebouwde omgeving. Vooral bespuiting van straten door gemeentes is een bron van vervuiling. En ook particulieren dragen hun steentje dus bij. Terwijl boeren druk bezig zijn hun middelengebruik te beperken, worden consumenten via reclamespotjes aangespoord hetzelfde spul, maar dan anders verpakt, in hun tuin te gebruiken.

Er zit nog een andere kant aan. De landbouw kan er schade van ondervinden als middelen in het milieu komen via andere kanalen. Mocht het glyfosaat-probleem zo groot worden dat de drinkwatervoorziening echt in gevaar komt, dan komen er beperkingen voor de professionele gebruiker. Daar kun je vergif op innemen.

Die beperkingen zijn er overigens nu al. Sinds kort mogen professionals - boeren - glyfosaat alleen op verharde ondergronden, zoals een erf, gebruiken als ze daarvoor een speciaal certificaat hebben. Loonwerkorganisatie Cumela protesteert hier nog tegen. Ongetwijfeld met verstandige argumenten. Toch kun je als sector maar beter aan zoiets meewerken. Als je zelf als professional niet mijlenver voorloopt op de onwetende burger, dan verlies je gezag, en mogelijk draagvlak.