’Brabant houdt niet meer van boeren’

Het hing lang in de lucht, nu ligt het op tafel: het nieuwe veehouderijbeleid van Brabant. Doel: minder emissies, oude stallen saneren en, indirect, de veestapel inkrimpen – vooral in concentratiegebieden.En ja, het hakt erin. De staldering (meer slopen dan bouwen, op kosten van de uitbreider) jaagt bedrijven die vooruit willen extra op kosten. Verder moeten blijvers binnen vijf jaar hun stal emissie-arm hebben. Voor honderden bedrijven een te zware inspanning. Onbedoeld effect is extra schaalvergroting. ‘Rechtsongelijkheid’Het komt neer op een koude sanering. Dat de staldering niet voor melkveehouders geldt is leuk voor hen, maar ook wrang tegenover de intensieve collega’s. ‘Rechtsongelijkheid’ roept de POV niet helemaal onterecht.‘Boeren horen bij Brabant’ is de slogan van de landbouwlobby. GS denken daar anders over. Zij willen liever andere bedrijvigheid. De landbouw zou nu een te groot deel van de stikstofruimte opsouperen en andere sectoren remmen. Het lijkt een gelegenheidsargument om de VVD te paaien. Afkeer van intensieve veehouderijZo wordt alles uit de kast gehaald. Onderliggend probleem is een in vele jaren opgebouwde afkeer van de intensieve veehouderij onder een invloedrijk deel van de bevolking. Tegen heug en meug is de sector blijven groeien, ondanks weerstand. Dat wreekt zich.Dit beleid lijkt niet meer te keren. Inzet van boerenorganisaties moet zijn: de scherpe kanten eraf zien te krijgen. En vooruit denken over een echt duurzame plaats voor de veehouderij in de Brabantse samenleving.Lees ook: ZLTO: plan GS Brabant desastreus voor veehouderij