Boeren onder schot

Een groen pak en een bijpassende hoed. Duidelijk een jager, op zoek naar de prooi. Geen dieren, deze keer, maar boeren. Onwetend zijn ze aan het werk op het land, zorgen voor voer en vee. Of in de stal, bij de dieren.De jager ziet ze. Een valse lach krult om de lippen. Ze schiet in het wilde weg en raakt velen. Ze lacht en gaat verder. Opent de deur van een grote stal en de nietsvermoedende boer wordt in één keer gevloerd. De kippen vliegen door het hok en een fiks aantal moet het met de dood bekopen.De jager gaat terug naar de auto, waar haar metgezel wacht. "Jammer, er zijn veel kippen doodgegaan door deze actie. Geen wonder. Er zitten er ook veel te veel in een hok", vertelt ze.Dan komt ze mijn kant op. Ik ben op het erf bezig met het voeren van de kalveren, die in aparte hokken met vers stro staan vanwege welzijn en gezondheid. Wij hebben weinig ziekte, dit jaar.Dan zie ik de auto met de jager stoppen. Ze draait het raampje van de auto naar beneden en richt haar geweer. Ik zie recht in de loop van het wapen.Ik schrik wakker. Badend in het zweet. Dan een zucht van verlichting. Het was een droom: Marianne Thieme in jagerskostuum bezig om alle boeren om zeep te helpen. Jaarlijks maakt ze een protestbijeenkomst van een serieuze aangelegenheid als de troonrede op Prinsjesdag. Deze keer in een jagerskostuum. Ik schrok, toen ik haar zag. Zo militant, zulke meedogenloze ogen.Het heeft me dus een nachtrust gekost. Boos vlij ik me weer lekker lepeltje-lepeltje tegen Hanna aan. Die had trouwens van tevoren gezegd: "Let niet op dat mens. Ze is het niet waard." Daardoor slaapt Hanna zo heerlijk rustig en heb ik moeite weer in een – onrustige – slaap te komen.