‘Biggensterfte moet omlaag’

Op 13 november 2009 presenteerde de Stuurgroep bigvitaliteit het plan van aanpak voor het terugdringen van de biggensterfte. Directe aanleiding waren beelden van halfdode biggen in een kadaverton.Toenmalig landbouwminister Gerda Verburg reageerde geschokt en riep de partijen daarop bij elkaar. Afgesproken werd om in 10 jaar de uitval met 15% tot 20% terug te dringen.3 jaar voor de deadline is duidelijk dat het niet de goede kant opgaat. Varkens in Nood signaleert dat en grijpt de gelegenheid aan om een campagne te starten. Dat zorgt ervoor dat de varkenshouderij weer eens negatief in het nieuws komt.Lees ook: Varkens in Nood: 'Plan tegen biggensterfte faalt'De oorzaken benoemen van de niet dalende uitvalspercentages is niet zo lastig. Zo is er een behoorlijke focus op een groot aantal (Piétrain-)biggen. Dat combineren met een laag sterftecijfer is moeilijk. De huidige malaise in de sector met een bijbehorende druk op arbeidsinzet vergroot de overlevingskansen van biggen ook niet. Als daar dan ook nog een keer een PRRS- of PED-infectie bijkomt, kunnen de uitvalspercentages flink oplopen.Logische verklaringen, geen bruikbare argumentenHet zijn allemaal logische verklaringen, maar geen echt bruikbare argumenten. Voor het brede publiek, ministerie en actiegroeperingen telt maar één ding, en dat is voldoen aan de afspraak dat de biggensterfte omlaag moet. Er zit niets anders op dan daarmee volop aan de slag te gaan om zo de deadline alsnog te halen.