‘Bewondering voor boerensuikerfabriek’

Klagen over de structureel lage bietenprijzen hielp niet. Dan maar zelf een suikerfabriek beginnen, dachten Waalse akkerbouwers.Aanvankelijk werd er sceptisch tegen hun plannen aangekeken, maar hun eigen fabriek wordt nu toch wel heel serieus. Ongeloof maakt plaats voor bewondering.Belgische boeren die nu zelf een suikerfabriek beginnen en tegen de grote coöperatieven opboksen, is bijna de omgekeerde wereld. Begin jaren 80 zaten miljoenen mensen elke week aan de buis gekluisterd als ‘De Fabriek’ werd uitgezonden. Die spannende tv-serie ging over de harde strijd van een lokale suikerfabriek, ooit door een bietenboer opgericht. Het ging niet goed in de suikerindustrie. Vele kleine fabrieken moesten hun deuren sluiten of werden opgeslokt door grote concerns. Zo ging het er destijds in werkelijkheid ook aan toe.Nieuwe concurrentOok nu gaat het bar slecht in de suikerindustrie. Maar in plaats dat grote suikerfabrikanten kleintjes opkopen, krijgen ze er een nieuwe concurrent bij. De Belgische coöperatie Coopérative des Bevaux Transformateurs (CoBT) heeft de bouwplannen, de vergunningen en de financieringen bijna rond voor een splinternieuwe suikerfabriek. Belangrijker nog is dat de fabriek veel support krijgt van lokale boeren en investeerders. De fabriek moet in 2022 draaien op een industrieterrein in Feluy in de gemeente Seneffe in het zuiden van Wallonië. Het moet de meest efficiënte, energiezuinige en milieuvriendelijke suikerfabriek in Europa worden. Hun hoop is dat ze bij de huidige lage suikerprijs tot € 10 per ton bieten meer denken te kunnen betalen dan de huidige 2 suikerproducenten in België (Tiense en Iscal).Belgische boeren tonen daadkrachtDe tijd zal leren of de boerensuikerfabriek een succes wordt of niet. Dat neemt niet weg dat de meer dan 1.000 Belgische boeren daadkracht en initiatief tonen en risico’s nemen door er zelf gemiddeld bijna € 30.000 per bedrijf in te steken.Misschien hoeft de verwerking van aardappelen of bieten helemaal niet meer zo grootschaligHet is voor de Waalse boeren te hopen dat het zich terug betaalt en zo een inspirerend voorbeeld wordt voor andere boeren die in hetzelfde schuitje zitten, zoals telers van fritesaardappelen. Misschien hoeft de verwerking van aardappelen of bieten helemaal niet meer zo grootschalig en kan het lokaal met nieuwe technologie zelfs goedkoper en veel duurzamer.