Arnhemse stadsboer is opeens regionaal actieleider

Regiocoördinatoren hadden een spilfunctie bij de boerenprotesten deze maand. Een van hen is Mark Tilleman, beheerder van de stadsboerderij Presikhaaf in Arnhem. Tilleman kwam min of meer toevallig in de organisatie terecht. “Ik zit er niet op te wachten om elke maand naar Den Haag te rijden, maar als het moet dan moet het.”“En toen opeens stonden we met de hele groep trekkers op het strand bij Katwijk. Op weg naar het Malieveld, we waren al uren onderweg. Een vrouw van een strandtent nodigde ons uit voor koffie en gebak. Ik zei nog: ‘weet wat je doet, want er komen nog een paar honderd trekkers aan’. Vond ze prima. Ze liet snel extra dozen gebak afleveren. Eerder die ochtend stak iedereen langs de kant van de weg al zijn duim omhoog. Ik kreeg er kippenvel van. Zoiets maak je maar een keer in je leven mee.”_{Lees verder onder de foto}Mark Tilleman is beheerder van de stadboerderij Presikhaaf in Arnhem. - Foto: Henk Riswick“Omschrijf mij maar als stadsboer. Ik ben beheerder van de stadsboerderij Presikhaaf in Arnhem en verantwoordelijk voor 65 runderen en 80 hectare grasland. Daarnaast melk ik bij een paar melkveehouders in de buurt en handel in hooi en stro. Ik heb een vast inkomen, maar ken de onvrede van de gangbare boeren. Er wordt hun onrecht aangedaan door de overheid en de groothandel. Dat voel ik ook zo.”Twee weken nauwelijks geslapen, maar heb er geen moment spijt van“In mijn kennissengroep van boeren waren we er algauw uit, natuurlijk gaan we mee naar het Malieveld. Voordat ik het wist was ik van de regiocoördinatoren van Agractie, de club die het protest van 1 oktober organiseerde. Ik ben van nature geen actievoerder, blijf liever op de achtergrond. Maar als je dan zo’n groot boerenprotest organiseert, doe het dan ook goed, vind ik. Kreeg journalisten aan de lijn, ik overlegde met de wijkagent en regelde een dieplader voor het geval een trekker pech zou krijgen. Twee weken nauwelijks geslapen, maar heb er geen moment spijt van.”Boeren krijgen de schuld van alles en nog wat, terwijl ze al zoveel doen voor het milieu“Boeren krijgen steeds meer regels over zich heen. Geldt ook voor onze biologische stadsboerderij. Je wilt niet weten waar wij allemaal aan moeten voldoen. De landbouw zit in de verdomhoek, boeren krijgen de schuld van alles en nog wat, terwijl ze al zoveel doen voor het milieu. Ik vind dat onrechtvaardig. Goed om dan eens je stem te laten horen. Niet met vijf trekkers, maar met een paar duizend. Anders maak je geen indruk.Over de actie van 16 oktober van Farmers Defence Force had ik eerst twijfels. We hadden de minister immers vier weken bedenktijd gegeven. Zouden we sympathie van de burgers niet verliezen? Het kwam voor mij eigenlijk te vroeg. Agractie ging er toch achter staan en dus pakte ik mijn rol als regiocoördinator weer op. Op 1 oktober vertrokken we uit Arnhem met zeventig trekkers, op 16 oktober met meer vierhonderd. Het werd nog groter. Weer liep het gesmeerd. Ik kreeg na afloop nog een sms van de wijkagent. Hij bedankte ons voor de samenwerking. Dat zegt genoeg.”Baudet en wilders zeggen precies wat de boeren graag willen horen“Dan sta je op 16 oktober in Den Haag en zie je Baudet en Wilders op het podium verschijnen. Ze riepen: ‘Wij zijn trots op onze boeren’ en de meute applaudisseerde. Ze zeggen precies wat de boeren graag willen horen. Winnen ze vast stemmen mee bij de volgende verkiezingen, maar ik vraag me af of de landbouw er iets aan heeft. Laten ze hun uitspraken eerst maar waarmaken.We zijn nu twee keer in Den Haag geweest en een keer bij het provinciehuis in Arnhem. Van het boerenprotest gaat een signaal uit. De Nederlandse landbouw doet het prima, maar wordt toch aan alle kanten aan banden gelegd. De normen zijn strenger dan in Duitsland en België. Dat is toch raar als je met elkaar in de Europese Unie zit? Boeren snappen dat niet, veel burgers ook niet.”De eierprijs gaat in de keten vijf keer over de kop. Dat moeten consument weten“Ik zit er niet op te wachten om elke maand naar Den Haag te rijden, maar als het moet dan moet het. Toch kies ik liever voor publieksvriendelijke acties. Laten we bijvoorbeeld eieren voor de deur van de supermarkt verkopen voor de prijs die de producent ontvangt. De eierprijs gaat in de keten vijf keer over de kop. Dat moeten consument weten. Met zulke lage prijzen kun je van boeren niet vragen om nog meer milieumaatregelen te nemen.”