Animal Rights: een kleine club veganisten

Animal Rights legde op undercoverbeelden grote misstanden bij een Belgische varkensslachterij vast. Voor de dierenbeschermers van Animal Rights was de actie een schot in de roos, aldus voorzitter Nadine Lucas. Ze gelooft niet dat sprake is van een exces en belooft meer acties bij slachterijen.Onlangs bracht Animal Rights schokkende beelden naar buiten waarop misstanden te zien zijn bij slachthuis Tielt, een varkensslachterij die onder de Debra Group valt. Op de beelden is te zien hoe hard aan dieren wordt getrokken, ze worden geschokt en geslagen en niet verdoofd het slachtproces ingaan. De beelden werden breed opgepakt door de algemene media, niet alleen in België, maar ook in Nederland. Zelfs door het blog GeenStijl.Belgische inspecteurs bezochten de slachterij naar aanleiding van de beelden. Na het bezoek verloor ze direct haar vergunning. Er wordt dus niet meer geslacht bij slachthuis Tielt. Supermarktketen Delhaize zegde de inkoop bij Debra Group op. Strijd tegen dierproeven, bont, jacht en slachtAnimal Rights komt door de actie volop in de schijnwerpers te staan. Hoewel de activisten het dierenleed vanzelfsprekend betreuren, is de affaire een schot in de roos, aldus voorzitter Nadine Lucas. Animal Rights bestaat pas drie jaar en is actief in Nederland en België. Het is een doorstart van de Anti-dierproefcoalitie. “Allereerst werd ingezet op dierproeven, maar naarmate de groep groeide en de blik ruimer werd, kwam de aandacht breder te liggen.” Nu richt de organisatie zich op de strijd tegen dierproeven, bont, de jacht en de slacht. Dat doet de organisatie met het schieten van beelden van het veehouderijcomplex, petities en met infostands bij evenementen rond vegetarisch voedsel.Doel: einde veehouderij“Het einddoel is niet vegetarisme”, aldus Lucas. “Het einddoel is veganisme; dat dieren op geen enkele manier meer worden gebruikt door mensen. Voor anderen begint de schok misschien bij de beelden in Tielt, maar voor ons is eigenlijk alles dat wij zien in een veehouderij schokkend. Dieren hebben gevoel en recht op een leven.” De organisatie hoopt dus op een revolutie. Lees ook: Varkenshouders doodziek van beelden slachthuisAnimal Rights is klein. De organisatie telt één voltijdsmedewerker in België en een voltijdsdirecteur in Nederland die door enkele parttime medewerkers wordt gesteund. Zij vormen de betaalde kern van de organisatie. Daarnaast zijn enkele honderden activisten al dan niet ad hoc bij acties betrokken. Vaak zijn deze activisten bij meer groepen betrokken. In België is de organisatie een stichting, in Nederland een vereniging. De organisatie bekostigt zichzelf vooral met geld van individuele donors. Niet inbreken, wel stelenVolgens Lucas probeert de organisatie zich van de vele andere dierenbeschermers te onderscheiden met onderzoek zonder inbraak. Althans: onderzoek zonder dat een deur wordt opengebroken. Een openstaande deur is wat de organisatie betreft ‘fair game’, net als het liegen om een gebouw binnen te komen. De organisatie filmde door het illegaal betreden van stallen al nertsenhouderijen, een biggenbedrijf en legpluimveebedrijf. Soms steelt de organisatie beesten die volgens haar in ernstige nood verkeren. In het geval van een legpluimveebedrijf in West-Vlaanderen werden beelden geschoten van kale en gewonde kippen; wat kort een discussie over kooi-eieren in de media opleverde. De organisatie stal toen ‘vergeten’ dieren die volgens haar rondliepen op een plek zonder toegang tot water en eten. Ook ‘bevrijdde’ de organisatie twee biggen, alweer in Vlaanderen, om deze als Arthur en Olivia een nieuw leven bij mensen in de tuin te geven. Om vervolging te voorkomen, zegt de organisatie niet waar ze naartoe zijn gegaan. Het gaat om dieren die volgens de organisatie dreigden om te komen van de honger. Pr-stuntIn het geval van de actie bij slachthuis Tielt werd ervoor gekozen iemand undercover in dienst te laten treden van het slachthuis. Het was pas de eerste actie in een slachterij, aldus Lucas, en voor de organisatie een kleine pr-stunt. Ze betwijfelt of het om een exces gaat. Dat zal moeten blijken als de organisatie vaker filmt in slachterijen. “We gaan door tot slachterijen niet meer bestaan.”