Af land uien leveren goede keuze

Uien telen voor af-landverkoop pakt voor Maurice Hadders goed uit dit jaar. De productie is erg goed. “In Nederland beginnen we vaak te laat met beregenen.”Het af land afleveren van uien was een vooraf bepaalde, bewuste keuze waar Maurice Hadders (38) uit Rutten met het oplopende prijsniveau wel erg content mee is. Hadders, die samen met zijn vrouw Krista boert, teelt 21 hectare uien. Allemaal gele zaaiuien van het ras Hytech.Zoveel mogelijk uien telen voor afland verkoop bevalt Hadders goed. "Lang bewaren is eigenlijk gokken." - Foto: Ruud PloegWaarom schuurt u de uien niet in, dat geeft toch meer afzetmogelijkheden?“In het verleden bewaarden we de uien wel, maar wilde de prijs niet mee. Je investeert flink om keiharde uien te produceren en om ze goed te bewaren, bijvoorbeeld in kisten, terwijl je feitelijk gokt met je inkomen. Dan vind ik het slimmer om de schuur voor andere producten, zoals pootaardappelen, te bewaren en de uien rond de oogst te verkopen. Deels vastgelegd in prijsafspraken. Dat was dit seizoen vooraf gemaakte, bewuste keuze.”Zaaien naar teeltdoel, dat klinkt verstandig. Vandaar ook de keuze voor een bepaald ras?“Inderdaad; Hytech vanwege de kilo’s die het ras geeft. Wij hoeven immers niet meer voor de lange bewaring te gaan. Op onze grondsoort hebben we eigenlijk altijd goede opbrengsten. Daardoor kom je er bij een lager prijsniveau saldotechnisch ook al sneller mee rond. Dit jaar pakken gelukkig we die mooie prijzen mee van € 20 tot € 25 per kilo. Dat kunnen we goed gebruiken nu we de grond van een buurman hebben gekocht. Bovendien compenseert het dubbel en dwars de lagere opbrengsten en dus verdiensten in pootaardappelen, die we voor een deel telen op Friese zandgrond. Daar zijn de opbrengsten 10 tot 30% lager door de droge zomer.”Hoe is de uienoogst 2018?“We komen er goed vanaf met een normale opbrengst van 80 tot 90 ton per hectare en op één perceel 60 ton. Dat is wel heel erg bijzonder in Nederland. Ongelofelijk gewoon. Ik denk dat het door onze grond komt. In deze hoek van de Noordoostpolder hebben we rijke, zwarte grond met veen. Bovendien is het een infiltratiegebied, wat betekent dat er constant IJsselmeerwater in de sloten staat. En we hadden geluk: de regen kwam nog redelijk op tijd voor wat groei. Soms bemesten we wat teveel hier en hebben we teveel loof, maar dit jaar was het perfect. Dankzij de weerbaarheid van de planten kregen tripsen er geen vat op.”Waarom heeft u ondanks voldoende vocht toch beregend?“Normaal gesproken beregenen we nooit. Maar vorig jaar hadden we een nieuwe haspel met motor gekocht voor de aardappelen. Na het toedienen van kunstmest regende het niet, dus toen hebben we die haspel over de uien getrokken. Dat pakte mooi uit. Bruine punten verdwenen en het gewas stond er fris op. Al met al is dit een jaar waar mensen heel veel van kunnen leren. In Nederland hebben we de neiging om te laat te beginnen met beregenen. In warme landen groeien gewassen dankzij constante irrigatie. Die kant moet het hier ook op in droge jaren zoals dit seizoen.”Lees ook: Droogteschade uien ondanks buien onomkeerbaar