‘Aan de reacties herken je de organisaties’

De acties blijven vaste prik aan onze keukentafel. Ze verdringen zelfs het praatje over het weer, dat altijd ‘in’ is. En de roddels over collega’s, die problemen hebben. Ook de oneindige reeks boerderijen die te koop zouden staan, is naar de achtergrond verschoven.Dat laatste is niet zo erg, want er lijken veel meer bedrijven te koop dan verkocht te worden. Een fiks deel van het verhaal is roddel, lijkt me. Want de prijzen van grond blijven op peil. Van een leegloop of toekomstige halvering van de veestapel is in ieder geval nu nog geen sprake.Zuivelaars komen bij zelfde (stikstof)probleem met verschillende oplossingenDan even richting de reacties van onze organisaties en ondernemingen die van de boer leven. Die verschillen duidelijk van toon. Of ze hebben geen toon, zoals FrieslandCampina. Die was oorverdovend stil tijdens de acties. Later verscholen ze zich achter NZO, u weet wel, de club die Tjeerd de Groot voortbracht. NZO zou samen met onder meer LTO een echte visie over de toekomst van de veehouderij neerleggen. De brief met voorstellen lag afgelopen vrijdag klaar om naar minister Schouten te worden verzonden. Een paar honderd boeren en wat trekkers bij het hoofdkantoor van FrieslandCampina deed ze daar bibberen. Na een paar uur actie werd de bief ingetrokken en de task force van NZO en LTO ingetrokken. Einde verhaal, waarop ik vrijdag nog terug kom.Ook hier weer zoeken naar technische en technologische oplossingen en geen nadruk op saneringNee, dan Jan Anker, de eigenaar en hoogste baas van A-ware. Die zegt dat leiderschap en innovatie nodig zijn in de stikstofimpasse. Het gaat om de concurrentiepositie van de Nederlandse melkveehouderij. De overheid moet geld beschikbaar stellen voor het stimuleren van technieken en de ontwikkeling van de melkveehouderij. Innovatie is volgens hem beter dan sanering. Daar moet de blik op gericht zijn. De veehouderijsector is een sterke economische factor en dat wordt in ons land wel eens vergeten.Jan Anker ontkent niet dat hij belang heeft bij een verdere ontwikkeling van de veehouderij, maar hij maakt zich ook zorgen over de kostprijs van de boeren en hun toekomstperspectief. Er moet wat gebeuren! Dat zijn woorden, die boeren aanspreken. We lezen ze in Boerderij Vandaag.Een fris geluid kwam ook uit Wageningen. Onderzoeker Bram Bos ziet kansen voor minister Wiebes van Economische Zaken om te helpen de methaanuitstoot te beperken. Ook daar zijn miljarden voor nodig, maar evenals Jan Anker denkt hij dat dit geld goed besteed is voor de toekomst van de melkveehouderij. Ook hier weer zoeken naar technische en technologische oplossingen en geen nadruk op sanering. Bank wil sector sturen met voorwaarden voor financieringTja, en dan kom je ook weer bij de Rabo. Wat zou ik hier graag een blij bericht voor de toekomstige boer en Rabo-lid citeren. Dat lukt niet. In de hitte van de discussie over de toekomst van de veehouderij komt Rabo weer met het bekende vingertje omhoog: Duurzaam wordt de richtlijn voor financiering. We worden ingedeeld in de klassen A, B, C en D. (Het lijkt wel een energielabel) Een A-boer wordt van harte gefinancierd, een B’tje is een middenmoter. C kan nog aankloppen voor vervangingsinvesteringen en D krijgt sowieso geen krediet meer. Via de geldkraan willen ze de ontwikkelingen sturen op de bedrijven. “En het werkt”, zegt Arne Bac, sectormanager bij Rabobank, tevredenZie hier een paar meningen van ondernemingen van en rond de boer. Herkent u aan de toonzetting ook het huidige karakter van de bijbehorende organisatie?