‘60 jaar Europa’

Brussel moet minder beleid voeren, maar internationale concurrentievervalsing bestraffen, vindt Dirk Strijker.Vorig najaar heb ik u op de hoogte gehouden van de vorderingen van een advies van mij aan het ministerie over de toekomst van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. U heeft daar met allerlei reacties volop aan bijgedragen. De afwerking van zoiets duurt altijd even, maar nu is het essay beschikbaar voor iedereen. 60 jaar Europese UnieHet ministerie gebruikt mijn bedenksels om een publieke discussie te beginnen over dit onderwerp. De aftrap is op 6 mei in Kamerik. Een belangrijk uitgangspunt van mijn advies is dat de Europese samenwerking van groot belang is voor ons allemaal. Vorige week is het 60-jarig bestaan van de Unie gevierd, in Rome natuurlijk, want daar is het Verdrag van Rome ondertekend. De oprichters van de Unie, toen nog de EEG, waren maar op één ding uit: nooit weer oorlog in West-Europa. Dat is gelukt, een grotere zegen had de EEG niet kunnen brengen.Vlaggen voor het Berlaymontgebouw in Brussel. Dit is het hoofdkantoor van de Europese Commissie. - Foto: Lex van Lieshout (ANP)Grensoverschrijdende vraagstukkenInmiddels is de Europese Unie groot gegroeid, letterlijk en figuurlijk. Letterlijk omdat er inmiddels geen 6, maar 27 leden zijn. Figuurlijk omdat de EU voor veel wet- en regelgeving verantwoordelijk geworden is. En juist over dat punt zijn veel mensen boos, zij vinden dat de EU zich met te veel zaken bemoeit. Voor een deel hebben die mensen – er zijn ook veel politici die dat vinden – ongelijk. Veel vervoers-, milieu- en bijvoorbeeld ook landbouwvraagstukken zijn erg grensoverschrijdend, en die kun je dus beter gemeenschappelijk regelen. Soms is de EU daarin nog niet ver genoeg, zoals bij het tolplan van Duitsland. Dat plan is een grote tegenslag voor contacten in de grensstreek, ook van gewone mensen. Veel mensen hebben vrienden aan de andere kant, gaan er soms een dagje uit, of doen er boodschappen. Ze hebben er lekker bier, en je kunt er nog grote stukken onbewerkt vlees kopen bijvoorbeeld. Europese regelsMaar soms is de EU te ver doorgeschoten in haar regelgeving. Wat dacht u van moeilijke aanbestedingsregels, aan regels voor de aanleg van glasvezel, en aan allerlei beleid rond natuur.Om de Europese Unie in stand te houden moet kritisch gekeken worden naar wat wel en wat niet door Brussel geregeld moet worden. Dat geldt ook voor toekomstig landbouwbeleid. Wat niet Europees hoeft, moet je niet Europees doen. Dat voorkomt meteen dat nationale politici de schuld van van alles op Brussel schuiven. Veel zaken kunnen beter nationaal, het is dan voldoende dat Brussel concurrentievervalsing tegengaat. Zo kan wat mij betreft een groot deel van het plattelandsbeleid terug naar de lidstaten. Er zit nauwelijks iets grensoverschrijdends aan, en het leidt vooral tot rondpompen van geld. En omdat elke pomp wel een beetje lekt, is het nog inefficiënt ook.