‘2001, dat nooit meer’

Ik had me mijn eerste commentaar als hoofdredacteur van Boerderij heel anders voorgesteld. Maar helaas, de MKZ-uitbraak in Duitsland is iets waar je niet omheen kunt. Hoe graag we dat ook zouden willen. De uitbraak bij de drie waterbuffels in Duitsland roept vele herinneringen op, geen goede. Eerder koude rillingen die over de rug lopen. Voor velen was 2001 een dieptepunt.

Tijdens een bezoekje aan de plaatselijke agrarische groothandel afgelopen week werd het mij nogmaals pijnlijk duidelijk: de angst voor een nieuwe uitbraak is groot. Bij de ingang ligt de ontsmettingsmat al klaar, vergezeld van een briefje op de deur waar voorkomen is beter dan genezen op staat. De ontsmettingsmatten vinden gretig aftrek, de wegwerp-overlaarzen zijn al op en de wegwerp-overschoentjes gaan ook hard. Ik had het op-een-na-laatste pakje uit de winkel. Gelukkig wordt de voorraad snel weer aangevuld.

Gestapelde maatregelen, hopelijk versterkend effect

Naast ontsmettingsmatten worden er soms ook andere maatregelen genomen, zoals het sluiten van de melktap. Afspraken op het erf worden waar mogelijk uitgesteld. Alles om zo min mogelijk risico te lopen dat iemand op het erf loopt die mogelijk mond-en-klauwzeer meeneemt. In afwachting van de uitkomst van de testuitslagen op de geblokkeerde kalver- en melkveebedrijven nemen veehouders het heft in eigen hand om mogelijke verspreiding te voorkomen.