1980: Waaier van drijfmest

Jarenlang was dit een normaal beeld in het voorjaar: een trekker en een giertank met een mestwaaier.De geur was tot in de verre omtrek te ruiken. Niet alleen burgers knepen hun neus dicht, ook boerinnen hingen op dagen dat er gegierd werd de was niet buiten te drogen. De waaier ontstond doordat de mest uit de tank via een spuitmond op een ketsplaat gespoten werd. De verdeling over het land ging hierdoor heel gelijkmatig.De foto is uit 1980. In het voorjaar was dit een normaal beeld maar boeren gierden ook buiten het groeiseizoen. Dan was de benutting van mineralen laag. In 1993 werd bovengronds uitrijden verboden. - Foto: MissetMest als waardevol productEen onderzoek van Wageningen Universiteit concludeerde dat met de komst van giertanks, anders tegen mest werd aangekeken. Vroeger was het een waardevol product waar zorgvuldig mee om werd gesprongen. Nauwgezet werd vaste mest vermengd met stro, de gier kreeg een aparte opslag. Na een jaar rijpen was de vaste mest omgezet in ‘een rijk, bodemleven stimulerend en humusverhogend organisch mengsel’. Elke kilo telde.Ligboxenstal en mestkelderToen de productie per koe omhoog moest, deed de ligboxenstal en de mestkelder zijn intrede. Alle mest ging vanaf toen in de put. Er was genoeg en alles moest op het land, plus grote hoeveelheden kunstmest. Het stuwde de productie enorm op tot duidelijk werd dat er met die mestwaaier veel stikstof in de vorm van ammoniak ‘de lucht in ging’. Een ander deel regende in de sloot of zakte uit naar het grondwater. De mineralenbenutting bleek minder goed dan gedacht.Dit artikel is te lezen in Boerderij 32 van dinsdag 8 mei en is onderdeel van de rubriek Zo ging het toen.