1977: Wedstrijdje bij het gras aanrijden

De foto uit 1977 laat het inkuilen van gras zien. Het grote bord achter de trekker maakte het mogelijk om grote hoeveelheden gras ineens op de kuil te rijden. Dat scheelde veel werk maar in feite begon het daarna pas echt.Op de foto worden grote plukken gras aangereden. Het was al bekend dat verdelen makkelijker ging door het gras eerst kort te hakselen, maar die methode was wel duurder en werd daardoor niet overal gebruikt. - Foto: MissetDe bedoeling was om een mooie, egale rijkuil te maken. Het was een hele kunst om die grote plukken gras zo goed mogelijk te verdelen zodat er geen berglandschap op de graskuil ontstond. Voor de conservering was dat namelijk niet gunstig.Stiekeme wedstrijdjesNiet zelden werd met de hooivork nog gezorgd voor puntjes op de i, een klus die vaak door vader of schoonvader op zich werd genomen. Die pikte ook gras dat naast de kuil terechtgekomen was, weer op. De jongeren deden soms stiekem wedstrijdjes door zo snel mogelijk gras op de bult te rijden dan te zien of de ‘ouweheer’ het bij kon houden.De puntjes op de iHet waren vrolijke praktijken die nog steeds voorkomen, maar de manier van gras verdelen is intussen verfijnd. Zo kwamen er ronddraaiende kuilverdelers op de markt met borden of flappen aan de zijkant om het eventueel wegslingeren van gras te voorkomen. Of men gebruikt bij grote hoeveelheden gras een ronddraaiende wals. En wie goed kijkt, kan ook vandaag de dag de oude generatie nog zien die met de hooivork de puntjes op de i zet. Immers: ‘wie het kleine niet eert is het grote niet weerd.’Dit artikel is te lezen in Boerderij 42 van dinsdag 17 juli en is onderdeel van de rubriek Zo ging het toen