1961: 1 hectare mais per dag

Dat mais in Nederland niet van begin af aan een knalsucces was, is algemeen bekend. Toch kunnen de statistieken een vertekend beeld geven.Zo nam het areaal in 1951 ineens snel toe. Zat het de jaren daarvoor steeds zo rond de 4.000 hectare, ineens schoot het naar meer dan 11.000 hectare. Reden was dat er door de toenmalige landbouwvoorlichtingsdienst zogenaamde ‘maiskernen’ waren ingesteld. Aangesloten leden verplichtten zich om twee jaar lang mais te telen. Ze kregen subsidie voor de gemaakte kosten van onder meer zaaizaad en oogstmachines. Toen dit na twee jaar voorbij was, stortte het areaal weer in. De lage prijzen en de slechte zomers die volgende op de subsidieperiode, speelden daarbij ook een rol. Op de foto uit 1961 worden de stengels eerst platgelegd, zodat de kneuzer ze makkelijker op kan pakken. Deze manier bracht wel meer zand mee omhoog, iets dat niet gewenst was. - Foto: MissetToch was in die jaren veel kennis vergaard waar later op is voortgeborduurd. Rassen werden aangepast en de oogsttechnieken verbeterden razendsnel. Tot eind jaren vijftig werden de stengels soms nog handmatig stuk voor stuk afgesneden, anderen probeerden te maaien met de maaibalk. Weer anderen ‘waagden er een binder aan’, die eigenlijk bedoeld was voor de graanoogst. Maar echt soepel ging het allemaal niet. De grote ommekeer kwam met de komst van de maaikneuzer. Die combineerde verschillende werkgangen, waardoor met vijf man 1 hectare per dag te oogsten was. Een topsnelheid voor 1961.Dit artikel is te lezen in Boerderij 51 van dinsdag 19 september en is onderdeel van de rubriek Zo ging het toen.