1953: hard werken en sober leven

De wederopbouw na de oorlog, betekende voor boeren een onomkeerbare verandering naar mechanisatie.Ging dat even mooi. Machinaal tarweoogsten, wat een vooruitgang. Foto: MissetHet was 1953, de wederopbouw was in volle gang na de oorlog. Niet dat het meteen weer als vanouds was: het duurde jaren voor de infrastructuur hersteld was, voedsel en materialen waren nog lang op de bon, kolen en andere brandstof waren schaars, dagelijks was er maar voor een paar uur elektriciteit en in totaal was zo’n 375.000 hectare landbouwgrond onbruikbaar geworden, vooral als gevolg van inundaties. Mede dankzij Amerikaanse Marshall-hulp ging het herstel vanaf 1948 relatief snel. Op 2 april van dat jaar was het eerste schip met Amerikaanse hulpgoederen gearriveerd in de Rotterdamse haven. Het door de VS betaalde herstelprogramma duurde tot in 1951, daarna kwam het aan op ‘hard werken en sober leven’, aldus de toenmalige Nederlandse regering. En zo geschiedde. De jaren van de wederopbouw gingen de boeken in als nationaal economisch wonder.Meer mechanisatieVoor veel boeren betekende het een onomkeerbare verandering naar meer mechanisatie. Dat ging met horten en stoten, zoals op de foto. Het maaien en binden van graan ging mechanisch maar het rechtop zetten en inladen van de schoven, was nog handwerk. De schoven werden pas in de winter gedorst, als er tijd voor was. Een enkeling dorste nog thuis met de hand maar meer en meer boeren maakten gebruik van grote dorsmachines die langs de boerderijen gingen en waar boeren uit de buurt hun graan naartoe brachten. Dit artikel is te lezen in Boerderij 52 van dinsdag 24 september en is onderdeel van de rubriek Zo ging het toen