1950: Schuine laadvloer maakte zakken opladen (iets) makkelijker
Gemiddeld moesten zware zakken vol aardappelen een meter omhoog. Een iets schuin aflopende laadvloer was een welkome werkverlichting.
Gerooide aardappelen werden in de jaren vijftig van de vorige eeuw verzameld in zakken en per kar naar de boerderij vervoerd. Elke zak moest handmatig 1 meter opgetild worden. Bij het afladen werden al die zakken ook weer handmatig gelost. Een iets schuine laadvloer maakte dat zware werk een beetje lichter. - Foto: Misset
Deze ietwat wazige foto uit 1950 laat een laadkar zien met een iets opstaande rand. Aan de andere kant heeft de laadvloer juist een iets afgeschuinde hoek. Het was een eenvoudige maar doeltreffende manier om het laden en lossen ietsje makkelijker te maken. Nu gaat dat allemaal met een hydraulische kraan of met de voorlader, in die tijd ging het met spierballen.
Zakken aardappelen wogen wel 50 kilo en die moesten wel omhoog, de kar op. Vaak zaten daar nog zijschotten aan. Die werden tijdens het laden omlaag geklapt of weggehaald. Karren zonder zulke schotten hadden aan één kant zo’n opstaand randje om de lading op zijn plek te houden.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
