Zwaluwen

Hoe een kapotte auto tot kennis van het schonen van zaaizaad leidt.Als het goed is heeft u het niet gemerkt, maar ik ben een paar weken op vakantie geweest. Vrijwel al mijn vakanties beginnen of eindigen op de boerencamping van Jan en Ida aan de Loire in Frankrijk. Voor mij is er geen leukere camping te bedenken. Het is er rustig, er hoeft niets, en als je een tangetje, een plank, een draad of desnoods een complete tent zoekt, dan vind je die er vast wel. Daar komt bij dat de wijn schappelijk geprijsd is, en dat er alleen maar gezellige mensen komen. En er wordt alleen maar Nederlands gesproken. Het kan allemaal niet beter.
Deze keer was het verblijf wat langer dan normaal, omdat onze auto stuk ging. In Frankrijk duurt een reparatie een stuk langer dan bij ons. De Fransen vierden Maria Hemelvaart op donderdag, de aansluitende vrijdag was vrij, op zaterdag wordt er niet gewerkt, de maandag viel om onduidelijke redenen uit, en vervolgens werd het verkeerde onderdeel besteld. Je zult er maar boer zijn. Jan en Ida kunnen er mee omgaan; zij wonen al een kwart eeuw in Frankrijk. Ik kom maar een paar weken per jaar in dat land, dus voor mij was het wennen.
Het gaf wel mooi de kans om de boerderij nader te verkennen. Zo’n 200 hectare akkerbouw met vooral mais, tarwe, zonnebloemen, triticale, erwten, bonen en luzerne. Een extensief bouwplan, maar dat is niet zo gek als je al het werk alleen moet doen.
Eergisteren werd door de lokale landbouwcoöperatie een groot apparaat het erf opgesleept. De machine met veel pijpen en slangen leek nog het meest op een kolkenzuiger, zo’n machine waarmee riolen en septic tanks leeggezogen worden. Deze machine was echter niet voor het schonen van riolen bedoeld, maar voor het schonen van zaaizaad. Het was de bedoeling dat met luchtdruk en zeven het zaaizaad gescheiden werd van alle andere troep, vooral van onkruidzaad. Het is een ecologisch akkerbouwbedrijf, dus het laatste waar men behoefte aan heeft is aan het zaaien van onkruid, dat groeit er uit zichzelf al.
Eerst kwamen de veldbonen aan bod, toen de tarwe en vervolgens de voererwten. Met de voererwten kwamen de zwaluwen. Niet één, niet een paar, maar tientallen of zelfs meer. Alle zwaluwen uit de omgeving meldden zich op Ferme de Rochefort. Ze kwamen af op de kevertjes die tussen de erwten verstopt zaten . Met het schonen van de erwten moesten de kevers de veilige kuubskist verlaten en waren ze een dankbare prooi voor de zwaluwen. Na een paar uur waren de vogels ook ineens weer weg, waarschijnlijk geheel volgevreten en klaar voor de reis naar Afrika. De kevertjes die verorberd werden, blijken gaatjes in de erwten te boren, en dus kon Jan ze missen als kiespijn. Eigenlijk een mooie vorm van biologische bestrijding.