Zuur geld wegens ammoniak

Twee (over)ijverige milieuorganisaties maken het ammoniakbeleid voor de provincies nog pijnlijker dan het al is.De in Nijmegen gevestigde clubs, met de namen MOB en Vereniging Leefmilieu, tekenen niet alleen aan de lopende band bezwaar aan tegen natuurbeschermingswetvergunningen voor agrarische bedrijven. Ze verdienen bovendien dik geld aan de laksheid van de regionale overheid, als die niet tijdig reageert op hun bezwaren. Dat heeft Utrecht en Overijssel al drie ton gekost. Met het geld spekken beide clubs hun oorlogskas.Juridisch staan ze in hun gelijk. Zelfs moreel hebben ze enig recht van spreken: de activisten werken niet voor eigen gewin maar voor een in hun ogen ideële zaak: de bescherming van de natuur. Ze weten daarbij hun weg uitstekend te vinden in het labyrint dat juridisch Nederland in de praktijk is.Als landbouwsector en als boer kun je je vreselijk boos maken over dit soort praktijken. Maar dat lost weinig op. Zo werkt de rechtsstaat. Het eigenlijke probleem ligt bij de regelgevers, met name de provincies. Die hebben er een potje van gemaakt met regelingen die niet houdbaar zijn voor de rechter. Verder speelt het rijk niet bepaald een glansrol. Alle aarzelingen en twijfels die er nu zijn over het nieuwe ammoniakbeleid geven niet de indruk dat het met dit gedoe straks afgelopen is. De bezwaarmakers zijn daarin eerder symptoom dan oorzaak.