‘Zuivelaar wil af van intensieve melkveehouder’

FrieslandCampina durft het nog niet hardop te roepen.Het zijn moedige stappen die FrieslandCampina wil gaan zetten. Op details wil coöperatievoorzitter Frans Keurentjes niet ingaan bij de uitleg van de nieuwe visie van ’s lands grootste zuivelaar. Toch is de richting overduidelijk: inzetten op meer toegevoegde waarde. Ofwel een hoger melkgeld, door te focussen op premium-producten met een verhaal. Dat verhaal is niet de laagste kostprijs, maar dat de melk geproduceerd is op maatschappelijk verantwoorde wijze. Dieren en grond met elkaar in balans. Dus geen mestprobleem op de bedrijven en veel welzijn voor de dieren tijdens hun productieve leven, waarbij weidegang speerpunt is. ‘Door drie nadelen te benoemen van het huidige onbeperkte leveringsrecht van de leden, lijkt de komst van een vorm van fabrieksquotum nabij’Daarnaast wil Keurentjes een stevige discussie met zijn leden aangaan over het leveringsrecht. Hij weigert het hardop te zeggen, maar door drie nadelen te benoemen van het huidige onbeperkte leveringsrecht van de leden – geld verspelen, onrendabele capaciteit en verrassingen in de melkaanvoer – lijkt de komst van een vorm van fabrieksquotum nabij. De zuivelaar wil af van de vrijheid-blijheidhouding onder melkveehouders. Wie het imago op het spel zet, moet snel omzien naar een andere afnemer. Het gemiddelde niveau moet omhoog, het bestuur voorziet dat een aantal leden gaat afhaken. “Uiteindelijk is het zo dat wie niet mee wil, geen toekomst heeft bij onze coöperatie.”Definitie van grondgebondenheidWelke boeren wel toekomst hebben bij de Friese coöperatie, zal met name afhangen van hét heikele punt: de definitie van grondgebondenheid. De topman van FrieslandCampina wil hier zelf nog geen invulling aan geven en verschuilt zich achter een commissie waarin LTO, NZO, de overheden en ngo’s gezamenlijk met een standpunt moeten komen. Daarmee laat de coöperatie, die vier van de vijf melkveehouders als lid heeft, een kans voor open doel liggen om de discussie te sturen in een door haar gewenste richting. Tot zo lang blijven ‘grond en dieren in balans brengen’ slechts loze woorden.Lees ook: ‘We moeten ons niet laten afslachten of in een hoek drukken’