Wieden met het paard

Deze foto uit 1965 laat een tafereel zien dat nog niet zo heel lang geleden heel gebruikelijk was. Hier wordt in een perceel koolzaad onkruid gewied met paardenkracht.Dat is te zien aan het tuig dat gemaakt is van canvas. Een goedkoop, lichtgewicht tuig was het, maar evengoed oersterk. Om mee te ploegen was het niet geschikt, daarvoor was het wel te licht en het insnoeren van de riemen zou pijnlijk zijn voor het paard. Maar voor wieden kon een dergelijk tuig heel goed. Een paar banden voor de borst langs, een paar lange touwen, meer was niet nodig. Op deze manier wieden ging een stuk sneller dan met de hand alle plukken onkruid uittrekken. Tekst gaat verder onder de fotoFoto: MissetTerwijl dit paard over de akkers trok, waren trekkers al in de meerderheid. Het aantal paarden zou halverwege de jaren zestig snel afnemen ten gunste van het ‘ijzeren paard’. Eerst bleven ze naast elkaar werken, soms letterlijk op hetzelfde perceel. Sommige klusjes werden namelijk niet aan zware lompe trekkers toevertrouwd zoals het inwerken van pas gezaaid zaad. Dat moest heel voorzichtig en precies gebeuren, iets waar trekkers in die jaren nog niet heel goed in waren. Vandaag de dag kan het tot op de centimeter nauwkeurig en is ook heel precies in te stellen hoe diep werktuigen de grond in gaan. Dit artikel is te lezen in Boerderij 28 van dinsdag 11 april en is onderdeel van de rubriek Zo ging het toen