‘Werken bij de boer is niet geliefd’

AB Werkt, de organisatie die personeel levert voor de boer, zit te springen om personeel. Ze kan niet voldoen aan de aanvragen van de boer.Ik verbaasde me toen ik het las. Het laatste waaraan ik dacht is dat er een tekort aan personeel op de boerderijen zou zijn. Voor mijn gevoel is er vaak verborgen werkloosheid op de bedrijven. De familie werkt mee en niet op de meest efficiënte manier. Een boer heeft het altijd druk, maar heeft ook altijd tijd. De gasten aan de keukentafel worden graag ontvangen. De boer hoort nog eens wat van de buurt en dat kost meer dan een kwartiertje koffiedrinken.‘Een boer heeft het altijd druk, maar heeft ook altijd tijd; gasten aan de keukentafel worden graag ontvangen’Toch kan AB Werkt niet voldoen aan de vraag en moet nee verkopen aan vooral de varkensboeren. Dat komt doordat tijdens de crisis de hele familie de schouders eronder zette om het werk te verzetten. Er was gewoon geen geld om arbeid aan te trekken, dus moest de familie het zelf wel doen. De boer zelf maakte veel uren, de kinderen kregen een taak en opa werkte wat langer door. Zo werd de tering naar de nering gezet. Daarom houden boeren het in slechte tijden ook zo lang vol.Nu de tijden beter zijn voor de varkenshouders wordt opa in de rust gezet, wordt er minder een beroep op de kinderen gedaan en nemen de varkensboer en zijn vrouw meer tijd voor zichzelf. Er worden dus minder uren gemaakt vanuit de familie en dat moet worden opgevuld.‘Boeren houden het in slechte tijden zo lang vol, omdat de kinderen en taak krijgen, opa wat langer doorwerkt en de boer zelf veel uren maakt’Ik dacht dat de medewerkers – er zijn veel werkelozen – in de rij staan om ons boeren te helpen. Het liefst voor het aantal uren dat we nodig hebben en op afroep. Want we blijven zuinig. Maar dan komt de kater. De medewerkers die we nodig hebben zijn er niet of in ieder geval te weinig. Dat komt omdat we ons imago tegen hebben, zo zegt directeur Jack Janssen van AB Werkt. Maar ook omdat wij niet goed met het personeel kunnen omgaan.‘Boeren hebben hun imago tegen en kunnen niet goed met personeel omgaan’Pats. Dat is een klap in ons gezicht. We managen het personeel niet goed. We verwachten dat ze even hard werken als de boer zelf, maar als ze onder de koffie blijven zitten als er gasten aan de keukentafel aanschuiven met interessante nieuwtjes, vinden we dat niet goed. Er is een kwartier koffiepauze en dan moet er weer gewerkt worden. Dat de boer doorpraat is logisch.Daar heb je het dilemma. Je wilt dat de medewerker even hard werkt als de boer en evenveel aandacht heeft voor de dieren, maar verder moet hij zich gedragen als arbeider. Moeilijke situatie. Samen hetzelfde werk doen als boer en arbeider, dan voel je je als elkaars gelijke. Maar als er bezoekers komen, dan is de boer de baas en de arbeider moet zich als ondergeschikte als zodanig gedragen. Moeilijk voor een arbeider die hard werkt, meeleeft en zich ook een beetje boer voelt.‘Als er bezoekers komen, is de boer de baas en moet de arbeider zich als ondergeschikte gedragen’AB Werkt geeft nu cursussen over werkprotocollen. Eerst moest ik er om glimlachen. Uiteindelijk niet meer. Onze voorouders konden omgaan met arbeiders, die duidelijk hun mindere waren. Wij moeten leren werken met medewerkers, die zich de gelijke voelen van de boer. Dat is moeilijker dan vroeger.