Wereldstallen

O, wat kan ik genieten wanneer ik weer zo’n mooie grote nieuwe stal zie. Of het nu serrestallen, ronddeel-, vrijloop- of reguliere stallen zijn, het is een genot voor mens, dier en milieu en landschap.Die nieuwe stallen zijn vaak hoger en groter dan de oude boerderijen zelf om maar niet te praten over die bedompte platte eerste generatie ligboxenstallen. En zo hoort het ook: vooruitgang met verbeteringen. In plaats van nu te ouwehoeren over megastallen, daar veel tijd en geld mee te verdoen, zou men opgewekt de stalevolutie moeten omarmen. Het openluchtmuseum hebben we bij Arnhem, daar kunnen we bewaren wat we willen.

Duurzaamheid is het credo van dit decennium en dat betekent o.a. veel aandacht voor dierwelzijn, voor milieu, voor arbeidsefficiëntie en grondproductiviteit. Dierwelzijn betaalt zich zelf in hogere levensduur door minder opfok, het betere leven van het dier geeft ook arbeidsvreugde. Aandacht voor het milieu dan gaat het over energie, mineralen en broeikasgassen, het zal een integraal aandachtsveld in de bedrijfsvoering zijn. Arbeid en grond, 400% in prijs gestegen ten opzichte van melk de laatste vijftig jaar. Wil je dan arbeid en grond economisch inzetten, dan moet dat loei efficiënt met hoge productiviteit, want heel de wereld is je concurrent.

Productief en intensief met veel welzijn en milieuaandacht is ook de opvatting van Rabbinge, van Fresco en Dijkhuizen. Staat haaks op de zienswijze van Jan Douwe van der Ploeg en zijn kompanen, die sterke vermaatschappelijking van de agrarische sector voorstaan. Beide stromingen hebben we, de eerste voedt de wereld en de tweede is een welvaartsverschijnsel. Niks mis mee, past in Nederland; benoem ze beide, geef ze beide de ruimte. Bouw voor beide stallen en alles wat er tussen in zit. Dan kunnen we Nederlandse kennis op gebied van veehouderij en zuivel blijven vermarkten. Dan hebben we wereldstallen in brede context en daar kom je verder mee dan bevoogdend gezeur van een zuiveldirecteur.