‘Weidegevoel’

De Ierse melkproductie groeit en groeit en groeit. En Ierse melkveehouders willen ook blijven groeien.Optimisme troef daar, doe maar eens een rondje. Maar dat grenzeloze optimisme zal snel verdwijnen. De grootste melkverwerker, Glanbia Ireland, ziet problemen opdoemen. Bij ongeremde groei moet het steeds meer melk in de laag renderende bulkproducten verwerken. Coöperatievoorzitter Martin Keane gooit dan ook de knuppel in het hoenderhok. Hij wil naar een gereguleerde, gematigde groei. Hij wil geen quotering, dat is ketening. De veehouder moet zelf zijn keuzes kunnen maken. Glanbia zal alle melk blijven aannemen. Maar er komt wel een sturing via óf de melkprijs voor de extra kilo’s óf een verplichte kapitaalinjectie voor extra melk. Een besluit moet nog vallen.Weidegang promotenEen feest van herkenning. De meeste Nederlandse melkveehouders hebben al met dit bijltje gehakt na de afschaffing van de quotering. Eerst afgedwongen via het fosfaatreductieplan, daarna via regelingen van de zuivelaars.Wel nieuw, en bedreigender voor de marge van de Nederlandse melkveehouders, is dat de Ieren hun weidegang veel meer gaan promoten op de Europese markt. Maak dus de borst maar nat. De Ierse koeien weiden 300 dagen per jaar dik 20 uur per dag. In december en januari staan ze droog, op een rantsoen van grassilage. Dat appelleert heel wat meer aan het weide-gevoel van de klant in de winkel dan de 120 dagen 6 uur per dag grazen die de Nederlandse zuivel promoot.