‘We missen een leider’

Het is armoede dat Sieta van Keimpema weer van stal moest worden gehaald. Evenals Jan Cees Vogelaar.Petje af voor de boeren en hun leiders die de boerenacties de laatste weken hebben doen slagen. We beheersten het nieuws, zaten aan alle tafels van de opinieprogramma’s en het probleem van de boer ligt op ieders tafel. Dat doel is bereikt. Natuurlijk waren er een paar akkefietjes met trekkers, dranghekken en deuren van een provinciehuis. Ook het verkeer was ietwat ontregeld.Bart is een openbaringBart KempAlles ging prima dus, alleen: waar was de leider van de boeren? Bart Kemp kan met recht de onbetwiste leider van de eerste actiedag worden genoemd. Hij deed dat beheerst en dwong respect af. Hij wist ook door te pakken toen Tjeerd de Groot meer spreektijd wilde dan afgesproken was. Voor de televisie bracht hij vorige week woensdag Tjeerd weer aan het wankelen. Pauw zag de onzekerheid van Tjeerd en fileerde hem verder met ‘selectief winkelen onder wetenschappers met verschillende meningen’. Kortom, Bart is een openbaring. _{Lees verder onder de film.} Sieta van KeimpemaDat was anders met de latere acties. Daar werden oude koeien van stal gehaald. Sieta van Keimpema, geen boer meer, werd woordvoerder van een nieuwe actiegroep en trad zelfverzekerd op voor televisie en radio. Ze werd de boerenleider genoemd en zei wat de protesterende boeren wilde horen en deed dat goed. Alleen, ze paste wat moeilijk tussen de vooral jonge boeren, die demonstreerden. Een soort moeder-overste, die oude waarheden debiteert. Veel frisser kwamen de voorzitters van NAJK over. Trouwens ook de geïnterviewde jonge boeren en boerinnen kwamen met geloofwaardige verhalen.Jan Cees VogelaarEven terzijde: op de radio hoorde ik een commentaar, waarin gezegd werd dat de jonge boeren helemaal niet ‘op boeren leken’. Het waren gewone jonge mensen met eigentijdse kleren en kapsels. Een mooie bijvangst van deze actie: we hebben het oude beeld van de boer in zijn kiel kennelijk kunnen verdrijven. Dat is alleen maar goed.Terug naar de leiders. Het is armoede dat Sieta van Keimpema – hoe goed ze het ook deed – weer van stal moest worden gehaald. Evenals Jan Cees Vogelaar, vroegere voorzitter van de NMV en nu van het Mesdagfonds, die weer de kolen uit het vuur moest halen. Conclusie: we misten een echte leider.Onze grootste boerenorganisatie schitterde door afwezigheidLTODie had natuurlijk van de LTO moeten komen. Onze grootste boerenorganisatie schitterde door afwezigheid. Net alsof ze op vakantie waren. Fout. Een dergelijke grote actie hoort een boegbeeld te hebben. Dat had de voorzitter van de LTO moeten zijn. Marc Calon dus. Maar hij was het niet. Hij zal zich misschien wel de pleuris hebben gewerkt achter de schermen, maar daar hebben we niets van gemerkt. Conclusie: we missen een boegbeeld in de landbouw. Dat moet de LTO zich aantrekken. Of Calon zelf, door zich terug te trekken.Want een team zonder leider haalt nooit een goed resultaat. En dan liefst een leider die op tijd zegt: we moeten op de barricaden. Maar die ook durft te zeggen: we stoppen er nu mee, anders verliezen we de opgebouwde sympathie van de bevolking. Wie wordt die leider?