Wateroverlast verklaard

We kennen nu de oorzaak van het vele water dat uit onze graskuilen loopt. Een restantje van oude bunkers. Nu nog de schade regelen.Afgelopen week hebben we ingekuild. Daarmee zijn we wat later dan in Nederland, omdat het hier gemiddeld een aantal graden kouder is. Omdat er nog steeds geen oplossing is voor de wateroverlast onder onze kuilhoop, hebben we maar op een iets hoger gelegen weiland een rijkuil gemaakt, gewoon op gras. Dat zien de meeste boeren hier in de Eifel niet zien zitten. Het is een kuilhoop geworden van iets meer dan 90 meter lang en niet al te hoog. We willen namelijk de tweede snede eroverheen laten doen. Zo kun je de koeien langer kuil voeren van een gelijke kwaliteit.Gemeente op bezoekAfgelopen maandag kwamen mensen van de gemeente Jünkerath bij ons langs om naar het gat te kijken dat naast onze betonnen kuilhoop is gegraven. We gingen er een tijd vanuit dat het water uit de kuilhopen zelf kwam. Dat beweerde tenminste onze Burgemeester Willi, voormalig eigenaar van onze boerderij. Afgelopen winter en voorjaar werd de hoeveelheid water die onder de kuilhoop uitkwam echter almaar groter. Volgens medewerkers van het waterleidingbedrijf liep er op een gegeven moment zelfs zo'n 5 kuub water per uur uit. De waterleidingmaatschappij wil(de) niets ondernemen. Volgens haar kan daar onmogelijk een waterleiding lopen. Ook bij het kadaster is niet bekend dat er een kabel of leiding zou kunnen liggen. Het zou een oude Nato-kabel kunnen zijn.Graven maakt veel duidelijkWe zijn vier maanden geleden maar zelf gaan graven en hebben op een meter diepte een rood lint gevonden Twee meter daaronder vonden we een stroomkabel, op dezelfde plek waar het water eruit komt. De stroomkabel bleek een telefoonkabel te zijn en is voor de Tweede Wereldoorlog aangelegd als verbindings-communicatielijn tussen twee bunkers. Op Google Maps zijn de bunkers nog goed te zien. Als je een rechte lijn trekt van de resten van de ene bunker naar de resten van de andere, loopt deze exact over het punt waar we de kabel hebben opgegraven.

De vaste leemlaag is tijdens het aanleggen van de kabel verwijderd. Na het leggen van de kabel heeft het leger alles weer opgevuld met breuksteen. Doordat bij de aanleg van de betonnen kuil de bovenlaag door de vorige eigenaar is uitgegraven, ontstond een zwakke plek. Het smelt- en regenwater vinden juist daar een uitweg. Het beton is door veroudering poreus geworden. Door de opwaartse druk perst het water door de betonlaag van de silo.Veel probleemkoeien door slecht voerDat is ook de reden dat onze koeien het niet goed deden. Ook afgelopen jaar moesten er 43 weg wegens chronische voetproblemen. Die zijn het gevolg van de enorm slechte kwaliteit kuilvoer. Dat voer heeft als een spons het water opgenomen dat door de betonlaag heen omhoog is gedrukt.
De Siloproben (kuilmonsters) werden altijd vlak na het maken van de kuil genomen. Zij gaven elke keer een goede kwaliteit voer aan. We begrepen er werkelijk steeds minder van dat de koeien het zo slecht deden en dat het kuilvoer zo nat was. Als je er dan eindelijk achter komt dat de oorzaak een oude telefoonkabel uit de oorlog is, sta je wel even te kijken.

Oorzaak bekend, nu de oplossing nog
Hoe we het verder gaan oplossen? Goede vraag! Medewerkers van de Bundesimmobilien (eigenaar van de Duitse bunkers) hebben ook naar de kabel gekeken. Zij lieten ons weten dat de kabel inderdaad een communicatiekabel is die tussen de bunkers aangelegd werd. Helaas kunnen ze ons niet verder helpen. Een paar jaar geleden is namelijk een nieuwe regeling van kracht geworden, waardoor we de Duitse overheid niet meer aansprakelijk kunnen stellen voor een akkefietje zoals het onze.

Burgemeester Willi vind dat het óns probleem is en dat wij op onze kosten moeten zorgen dat het water word afgevoerd. Hij had hier zelf nooit last van, beweert hij bij hoog en bij laag. Maar op oudere kaarten is het land om de silo heen aangetekend als ‘nat’.
Willi wil dat we zelf een afwateringsleiding aanleggen, op eigen kosten. “Het water komt bij jullie boven, dus het is jullie water en dus ook jullie probleem.” De medewerkers van de gemeente Jünkerath merkten echter afgelopen maandag op dat dat water absoluut niet ons water is.Hakken in het zand (of beter: de modder)Tja, de strijd is nog niet gestreden. Wij doen voorlopig niets. Nou ja, niets kan je ook niet zeggen. We laten het water het zandpad achter ons huis aflopen richting het volgende dorp. Aangezien de hele dorpsstraat is opengebroken, word alle verkeer de laatste weken omgeleid via dat zandpad. Dat water veroorzaakt dus wel enige overlast.
Onze burgemeester vindt dat maar niks en geeft telkens anderen de opdracht om met een shovel een gat naar ons weiland te graven. Afgelopen week was het weer raak, een van de wegarbeiders was daarmee bezig. Hij ging er natuurlijk vanuit dat wij op dat moment nog aan het melken waren. Toen ik er op afliep ging hij er als een haas vandoor. Ik had helaas mijn fototoestel niet bij me. En ik heb bewijs nodig om te kunnen laten zien wat er gebeurt. Wat wij ertegen doen? Trekker halen en de boel weer terugschuiven. De aanhouder wint. Of beter gezegd, wie de langste adem heeft. Burgemeester Willi moet eerst maar eens over de brug komen met een goede regeling.