‘Wat te doen met landbouwgrond?’

Sinds 1950 heeft de landbouwsector ruim 521.000 hectare grond ingeleverd. Hiermee is grofweg 1 op de 4 percelen aan de landbouw onttrokken.Volgens cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek krijgt jaarlijks ongeveer 7.000 tot 8.000 hectare landbouwgrond een bestemming buiten de landbouw. Er worden vooral huizen of fabrieken gebouwd. Daarnaast verschijnen onder meer nieuwe wegen en er wordt ook landbouwgrond teruggegeven aan de natuur. Stel je voor een Nederland met nog meer huizen, fabrieken en wegenAls het oprollen van landbouwgrond in dit tempo doorgaat is er over zeventig jaar nog eens 400.000 tot 500.000 hectare minder grond in beheer bij boeren en tuinders. Dat is ongeveer de oppervlakte cultuurgrond die momenteel wordt bewerkt op akkerbouwbedrijven. Stel je voor een Nederland zonder aardappelen, zonder graan, zonder suikerbieten en zonder akkerbouwgroenten. Stel je voor een Nederland met nog meer huizen, fabrieken en wegen. Dit zal gebeuren als we de lijnen uit het verleden doortrekken. De rapporten van de plannenmakersToch wil de Nederlandse samenleving dat het vooral ook anders moet. Er moet nog veel meer op dit kleine stukje aarde. Zo zijn er steeds meer initiatieven om de landbouw te verduurzamen. Het moet meer grondgebonden en minder intensief. Daarnaast moeten er meer energieboeren komen die grote zonneparken exploiteren. Ook moet er meer natuur, water en bos bijkomen en de biodiversiteit moet verbeteren. Verder moet de landbouw bijdragen aan het oplossen van de problemen met broeikasgassen en de stikstofdepositie. Dit is slechts een greep uit de rapporten van de ‘plannenmakers’. Ik weet niet hoeveel plannenmakers er naar de stemmen van de boeren luisteren, maar zeker is dat ‘niet alles kan’. Zeker is dat we in ons kleine landje keuzes moeten maken. Daadkrachtige bestuurdersDaarom pleit ik voor een transparant verhaal, waarin beleidsmakers keuzes maken. Een verhaal van daadkrachtige bestuurders die met kennis van zaken roepen dat in bepaalde delen van ons land er ruimte is voor de landbouw om zich voor te bereiden op de toekomst. Dat in andere delen de natuur (bijv. weidevogels) de bovenliggende partij is en dat in nog weer andere gebieden de industrie of woningbouw op de eerste plaats staat. Niet alles kan in dit land, niet alles kan in iedere provincie, niet alles kan in iedere gemeente, niet alles kan op iedere boerderij. Het helpt fantastisch als je weet wat er wel kan en waar je in de toekomst naar toe kan werken. Tijd voor een nieuwe Nota Ruimtelijke OrdeningBoeren en andere gebiedspartijen laten zwemmen in onzekerheid is niet goed voor de Nederlandse economie. Tijd voor een nieuwe Nota Ruimtelijke Ordening met hierin de hoofdlijnen van de gebiedsontwikkelingen tot 2050. Hoofdlijnen die recht doen aan de unieke gebiedskwaliteiten in de verschillende regio’s en intelligent vervlochten met het nieuwe Gemeenschappelijke Landbouwbeleid.