Wanbeleid treft de verkeerde

Laatst dronk hij even koffie bij ons aan tafel. De man van AB-Oost. Een uitstekende medewerker, die ons in drukke tijden helpt. Het was voordat de bom van de massaontslagen bij de coöperatie barste.Het zal hem niet verbazen. Hij klaagde toen al. Niet over zijn werk, dat doet hij met groot plezier, maar over de organisatie.“Dit komt nooit goed”, zei hij. “We hebben te veel bazen en te veel kantoren. De één zegt heel andere dingen dan de ander. En we moeten alles in drievoud op papier zetten. Hopeloos. Ik houd van het boerenwerk, maar niet van die papierboel. We hebben binnen AB-Oost allemaal regeltjes. Het is net zoals bij jullie boeren. Er zijn te veel ambtenaren, die regels verzinnen en handhaven. Ik word er kotsmisselijk van.”Dat was de ontboezeming van onze AB-man van een paar maanden terug. En dan nu de ontknoping. Bijna de helft van de mensen er uit. Er wordt fors verlies geleden. Dat kan natuurlijk niet.Vooral de vaste medewerkers krijgen het leed aangezegd. De Polen en andere buitenlanders niet. Die merken gewoon volgend jaar dat er minder werk is.Ik kan boos worden op de directie van AB-Oost en het boerenbestuur. Ze hebben het laten gebeuren. Nu er een groot verlies is wordt de directeur ‘in goed overleg’ de laan uitgestuurd. Een nieuwe mag het puin ruimen.Waarom niet gewoon gezegd dat ze er een puinhoop van hebben gemaakt? Andere AB-organisaties in Nederland draaien goed. Bestuur en directie hadden moeten zeggen: “We deden het fout en we vertrekken allemaal.” Zonder afvloeiingsregeling en niet blijven zitten, zoals het hedendaagse bestuur.Bij alles hoop ik dat onze AB-medewerker niet ontslagen wordt. Hij is niet de veroorzaker van de ellende. Maar degene die er uit gaat betaalt wel de rekening van wanbeleid. Het lijken wel Griekse toestanden.