Vrouwen gaan over de centen

Vrouwen zitten te telebankieren en hebben daardoor goed zicht op de geldstromen. Zij bezuinigen dan ook als het moet.Ze wil maar niet overwaaien, de financiële crisis. Boerinnen maken zich dan ook, veel meer dan hun mannen, zorgen. Zij zijn meestal degenen die telebankieren en al doende hebben zij goed zicht op de geldstromen. Zij zijn dan ook vaak degene die het budget naar beneden toe bijstellen. De aanschaf van nieuwe kleding wordt uitgesteld en in de winkel wordt zorgvuldig op koopjes gejaagd. Dat zijn zaken waar de man zich meestal nauwelijks mee bemoeit.

Het gevolg is dat ze beiden heel verschillend reageren als ik vraag of ze wegens de crisis bezuinigingen hebben ingevoerd. ,,Nee”, zegt de man. ,,Ja”, zegt de vrouw. Vervolgens kijkt de man vragend opzij. ,,O ja? Waar bezuinigen wij dan op?”
Ze vertelt het hem nog een keer, maar omdat hij niet telebankiert, en daardoor niet het overzicht heeft, vergeet hij het ook snel weer. Hij herinnert zich dat hij goedkopere tepelvoeringen heeft gekocht, maar verder? Goed, de aflossingen liggen even stil en die nieuwe trekker komt er voorlopig niet. Maar dat voelt niet echt als bezuiniging. Het doet geen ‘pijn’, want de dagelijkse werkzaamheden veranderen er niet door.

Als je alleen de boeren spreekt, is het net of het allemaal wel meevalt. Ach, er zijn wel wat zorgjes, maar niet heel veel ‘want je kunt er toch niks aan doen.’ Bezuinigen? ‘Nou, niet echt want het vee moet toch eten.’ Het geeft een vertekend beeld. Er zijn wel degelijk zorgen en er wordt wel degelijk bezuinigd. Maar daarvoor moet je bij de vrouwen zijn. Die gaan over de centen.