‘Verhuizen: pachtboeken naar het oud papier’

Ik mocht altijd graag verhuizen. Het is een mooie gelegenheid om alles weer eens af te stoffen, zowel fysiek als geestelijk. En we gingen ook altijd naar een groter huis, met meer ruimte.De laatste vierentwintig jaar is het van verhuizen niet gekomen, maar nu schijnt dat toch te gaan gebeuren. In deze levensfase betekent dat: naar een kleiner huis. En dus is het niet alleen meer afstoffen, maar ook weggooien. Loslaten. Vooral veel boeken moeten naar de kringloop of bij het oud papier. Als er nooit een noodzaak is geweest om dingen weg te doen, is dat wel even wennen. Het eerste boek is het moeilijkst, maar daarna wordt het steeds gemakkelijker. De boeken over pachtrecht heb ik nog even bewaard. Die staan nu vrij eenzaam in de kast op mijn studeerkamer. Waarom eigenlijk? Voorlopig is het in de pachtdiscussie oorverdovend stil geworden. Na een evaluatierapport, twee bijna-akkoorden van Spelderholt en een brief van de bemiddelaar Heldoorn – ‘geen overeenstemming bereikt’ –, horen we al een hele tijd niets meer uit Den Haag. Dat kan natuurlijk zijn omdat er een formatie gaande is, maar waarschijnlijker is dat het op niemands lijstje van prioriteiten staat; niet bij de regering, niet in de volksvertegenwoordiging, niet bij de ambtenaren, en natuurlijk al helemaal niet bij de formateur. Herziening van de PachtwetWaarschijnlijk is er aan een herziening van de Pachtwet ook weinig eer te behalen. Is dat erg? Daar kun je verschillend over denken. Degenen met een geliberaliseerde overeenkomst zullen verlangen naar wat meer bescherming, de verpachters met een reguliere overeenkomst zullen klagen. Hun pachters niet, die zitten goed. Voor juristen is het belangrijkste bezwaar tegen het huidige systeem, dat het er nogal vreemd uitziet. Maar dat is bij wel meer rechtsgebieden het geval. Kortom, er valt misschien wel mee te leven zoals het is. Ik zie een fundamentele wijziging de eerste tien jaar dus niet meer van de grond komen. Misschien doe ik die pachtboeken ook nog wel weg. Waarschijnlijk naar het oud papier, er is simpelweg geen vraag meer naar.