‘Verbod op neonicotinoïden: ik snap het wel’

Verbieden van middelen heeft (ook) met emotie te maken. De landbouw heeft dat te weinig door.Ze heten neonicotinoïden, maar dat kan ik niet onthouden. De naam doet me vooral denken aan nicotine: dat is ook giftig. Nu zijn ze verboden, ook al schijnt dat niet helemaal volgens de geldende protocollen te zijn gebeurd. Dat kun je op 2 manieren beoordelen. De eerste is dat als hier van de spelregels wordt afgeweken, dat dat bij andere bestrijdingsmiddelen ook kan gebeuren, en dat leidt tot onzekerheid bij fabrikanten en gebruikers. De tweede interpretatie is dat als iets echt urgent is, dat de Brusselse overheid dan in staat is snel te handelen. Dat is voor mij als burger ergens wel een geruststelling.Lees ook: Schouten stemt in met verbod op neonicotinoïdenDe vraag is dus of het verbod op die neonicotinoïden zoveel haast moest hebben. Echt harde bewijzen schijnen er niet te zijn. Ja, het spul is slecht voor insecten, maar dat is nogal wiedes, want juist daarom wordt het als insecticide gebruikt. Er zijn sterke aanwijzingen dat bijen en hommels er dood aan gaan, maar geen zekerheid. Meer insecten na omschakelen naar biologischIk was afgelopen weekend bij boer Jan in Frankrijk. Hij heeft jaren geleden zijn reguliere akkerbouwbedrijf, waar hij met mate insecticide gebruikte, overgeschakeld naar biologisch. Zijn waarneming was dat de jaren na de omschakeling het aantal insecten in en om zijn velden explodeerde. Hij is dus wel voor een verbod. En mijn eigen waarneming is dat er na 1.600 kilometer autorijden geen vliegje op mijn autoruit zat. Geen wetenschappelijk bewijs, ik geef het toe, maar alles bij elkaar snap ik wel dat de neonicotinoïden verboden worden. Lees ook: Deze gewasbeschermingsmiddelen mogen (niet meer) in 2018Dat betekent dat er voor luizenbestrijding in bieten en aardappels wat anders bedacht moet worden. Deels zal dat gebeuren met andere middelen die ook schadelijk zijn, maar misschien niet voor bijen. Uiteindelijk leidt het vooral tot meer werk voor de telers, beter controleren, vaker spuiten of andere trucs uithalen.De toekomst van glyfosaatBoer Jan was, net als ik, terughoudender over de andere beschuldigde in de middelendiscussie: glyfosaat/Roundup. Daarvoor zijn de aanwijzingen voor schadelijkheid veel minder overtuigend. De tegenstanders slaan vooral aan op de felle verkleuring, en op de oorspronkelijke producent, Monsanto. Omdat de patenten op Roundup verlopen zijn, is het de vraag of Monsanto erg getroffen wordt bij een verbod op glyfosaat, misschien hebben ze er zelfs wel belang bij. Hoe dan ook, de emoties van burgers zetten het gebruik van Roundup onder druk. Ik zou denken dat boeren het spul nu zo weinig mogelijk gaan gebruiken, om de emotie niet extra te voeren. Op de terugweg van Frankrijk zag ik, ook in Nederland, toch nog veel oranje grasland. Dat is niet slim als je glyfosaat voor probleemonkruiden en andere noodzakelijke dingen wilt behouden. Het laat weer zien dat de landbouw slecht in staat is haar marketing te organiseren.