Toch blij met Rabo

Soms erger ik me dood aan de Rabo. De grote afstand. En in de rijtjes van spaarrente staat de Rabo nooit bovenaan. Als je moet lenen, valt het percentage altijd tegen.Maar je kunt er nog lenen. Ook in andere landen, waar de bank actief is, groeit de bank stevig bij het financieren van de landbouwsector.Hoe anders is het in Denemarken. Daar is een aantal banken omgevallen of staan op instorten. Mede door overfinanciering in de landbouw. Ze zijn niet bereid de boeren verder te financieren. Dat komt vooral omdat de grondprijzen sterk gedaald zijn. Soms met de helft. Plotseling is de agrarische sector niet meer kredietwaardig omdat de basis onder het krediet, de grond, is weggevallen. Een beetje vergelijkbaar met onze huizenmarkt, waarbij het onderpand ook minder waard is dan de hypotheek, die op het pand drukt.Boeren kunnen daarom bijna niet meer lenen, zodat de ontwikkeling stagneert. De Deense regering laat het ook afweten. Er is dus geen bank meer die de stagnerende landbouw weer vlot kan trekken.In Duitsland trekt de Deutsche Bank zich terug uit de landbouw. Alleen boeren en tuinders die meer dan een miljoen omzet draaien zijn nog welkom. Gemiddeld is de omzet in de Duitse agrarische sector 270.00 euro, zodat er weinig overblijft om te financieren.Daarom moeten wij onze Rabo toch maar koesteren. Natuurlijk verwachtte en verwacht ik meer stimulerende initiatieven voor de agrarische sector van deze bank. Met haar wortels en grote vermogen zou meer mogelijk zijn om de experimenten te steunen. Bijvoorbeeld op het gebied van de mestverwerking.Boven alles moeten we echter blij zijn met de Rabo, zoals die nu werkt. Een goede boer met een goed bedrijfsplan kan geld lenen. Dat zouden de Denen en Duitsers graag willen.