Terechte vragen over mestbeleid

Het is de wereld op zijn kop, een belangenbehartiger die vraagt om strengere controles. Toch is het niet zo gek dat LTO staatssecretaris Dijksma vraagt om mestfraude harder aan te pakken.Ondanks aanscherping van de regels blijft het een peulenschil om te knoeien met gehaltes en monstername van ingedikte mest. Het is een zwakke plek in het nieuwe mestbeleid waarvan LTO mede bedenker is.En het is niet de enige. De Eerste Kamer is kritisch over het nieuwe mestbeleid. Senatoren van regerings- én oppositiepartijen constateren bekende en nieuwe zwakheden. Een deel hekelt de dubbele koers van verplichte mestverwerking én dreiging met dierrechten. Dat kan oneerlijk uitpakken. Wie zijn nek uitsteekt en investeert in verwerking heeft geen garantie dat de dierrechten er niet komen, want misschien lopen anderen de kantjes er af.Verrassend is de constatering dat de dreiging met dierrechten geen vertrouwen maar juist argwaan zou kunnen wekken in Brussel. Blijkbaar is het vertrouwen in de veehouderij niet bijster hoog. De meeste vragen uit de Senaat liggen zo voor de hand dat je bijna zou vergeten dat de Tweede Kamer de wet dit najaar ook al heeft behandeld.Toch zal de Eerste Kamer de wet niet tegenhouden, is de verwachting. Daarvoor is het onderwerp politiek niet zwaar genoeg. Het schip gaat dus vast wel te water, maar er blijven veel vraagtekens over het drijfvermogen.